tag:blogger.com,1999:blog-77560112419358517562012-02-16T15:48:04.350-08:00Bijlihttp://www.blogger.com/profile/15731485452097433188noreply@blogger.comBlogger461100tag:blogger.com,1999:blog-7756011241935851756.post-16329050996756101352012-01-19T22:41:00.000-08:002012-01-19T22:41:34.541-08:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="mbl notesBlogText clearfix"><div><strong>ലാബ് റിപ്പോര്‍ട്ട് കിട്ടിയത് മുതല്‍ മനസ്സാകെ അസ്വസ്ഥമാണ്..വിശ്വസിക്കാനാവുന്നില്ല..താന്‍ വീണ്ടുമോരമ്മയാവാന്‍ ‍ പോകുന്നു..ഉമ കണ്ണാടിയിലേക്ക്‌ നോക്കി. പ്രതിബിംബം തന്നെനോക്കി കളിയാക്കി ചിരിക്കുന്നത് പോലെ..മനസ്സില്‍ ചിന്തകളുടെ വേലിയേറ്റം..കെട്ടുപിണഞ്ഞു കിടക്കുന്ന ശരി തെറ്റുകളുടെ സങ്കലനങ്ങള്‍.......മനസ്സും ശരീരവും കുറ്റബോധത്തിന്റെ തീജ്വാലയില്‍ പൊള്ളിപ്പിടയുന്നു....മീനൂട്ടിയെക്കുറിച്ചു ഓര്‍ക്കുംബോഴാണു വേവലാതി കൂടുന്നത്.. അവള്‍ക്കിപ്പോള്‍..പതിന്നാല് വയസ്സ് കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു....ഇനി അവള്‍ക്കു കൂട്ടിനായൊരാള്‍ വരുമെന്ന് അവള്‍ അറിഞ്ഞാല്‍ എങ്ങനെയാവും പ്രതികരിക്കുക..?കൂട്ടുകാരികള്‍ക്ക് മുന്നില്‍ അവള്‍ പരിഹാസ്യയാവുമോ..?ഉത്തരം കിട്ടാത്ത കുറെ ചോദ്യങ്ങള്‍ സമസ്യ പോലെ..വിവരം അറിഞ്ഞത് മുതല്‍ ഹരിയേട്ടന്‍ ഉല്‍സാഹത്തിലാണ്..മോള്‍ക്ക്‌ കൂട്ടിനോരാള്‍ ആയല്ലോ..എന്ന്..പക്ഷെ..എന്തോ..തനിക്ക് മാത്രം അത് ഉള്‍ക്കൊള്ളാന്‍ ആവുന്നില്ല..മറ്റുള്ളവര്‍ക്ക് മുന്നില്‍ ലജ്ജിച്ചു തല താഴ്ത്തി നില്‍ക്കേണ്ടി വരുമോ..ഈ നാല്‍പ്പതാം വയസ്സില്‍..?ഉമ വല്ലാതെ അസ്വസ്ഥയായി..</strong><br /><strong>പെട്ടെന്ന് എന്തോ തീരുമാനിച്ചുറച്ച പോലെ അവള്‍ ഫോണ്‍ എടുത്തു ഹരിയുടെ നമ്പര്‍ ഡയല്‍ ചെയ്തു..‍ അപ്പുറത്ത് ഹരിയുടെ ശബ്ദം .."എന്താ ഉമേ..?"</strong><br /><strong> " അത്..ഹരിയേട്ടാ,ഏട്ടന്‍ ഡോക്ടര്‍ ലതയുടെ ഒരു അപ്പോയിന്റ്മെന്റ് എടുക്കാമോ..?നമുക്ക് ഈ കുഞ്ഞു വേണ്ട..ഇതിനെ അബോര്‍ട്ട് ചെയ്തേക്കാം..വയസ്സുകാലത്ത് എന്ന് പറഞ്ഞു..എല്ലാവരും കളിയാക്കുന്നത് ഓര്‍ക്കുമ്പോ..എനിക്ക്..വയ്യ......"</strong><br /><strong> "എന്ത് ഭ്രാന്താ ഉമേ നീ ഈ പറയുന്നെ..?നിനക്കെങ്ങനെ ഇത്ര ക്രൂരയവാന്‍ കഴിയുന്നു..?ഒന്ന് കൂടെ ഒന്നലോചിച്ചിട്ടു പോരെ..ഇത്ര കടുത്ത തീരുമാനം..?"</strong><br /><strong> </strong><br /><strong> </strong><br /><strong>ഇല്ല..ഹരിയേട്ടാ..ഞാന്‍ ഒരുപാട് ആലോചിച്ചതാ..എന്നെ മനസ്സിലാക്കാന്‍ ശ്രമിക്കൂ..പ്ലീസ്.."</strong><br /><strong> " ഉം..നിന്റെ ഇഷ്ടം.".കൂടുതലൊന്നും പറയാതെ ഹരി ഫോണ്‍ കട്ട്‌ ചെയ്തു..</strong><br /><strong>സിറ്റ്ഔട്ടില്‍ ഇരുന്നു..വെറുതെ മാഗസിനിന്റെ താളുകള്‍ മറിച്ച്നോക്കുകയായിരുന്നു..ഉമ.. എന്തോ..ഒന്നിലും ശ്രദ്ധിക്കാന്‍ കഴിയുന്നില്ല..വൈകുന്നേരം അഞ്ചു മണിക്ക് ഗൈനകോളജിസ്റ്റിന്റെ അടുത്ത് ടോക്കന് ‍ബുക്ക്‌ ചെയ്ത കാര്യം ഹരിയേട്ടന്‍ വിളിച്ചു പറഞ്ഞതുമുതല്‍ വല്ലാതോരാധി..കാര്യ കാരണമില്ലാതെ ഒരു സങ്കടം ഉള്ളില്‍ തിങ്ങി വിങ്ങുന്നതറിയാന്‍ന്‍ കഴിയുന്നു..വയ്യ..കൈകാലുകള്‍ക്കൊരു വിറയല്‍..തലയില്‍ ഒരു പെരു പെരുപ്പ്..ഒന്ന് കിടക്കണം....ഉമ കിടക്കയിലേക്ക് ചാഞ്ഞു..നിദ്രയുടെ ഇലയനക്കങ്ങള്‍..പക്ഷെ മനസ്സ് മാത്രം ചരട് പൊട്ടിയ പട്ടം പോലെ സങ്കീര്‍ണ്ണമായ ഏതൊക്കെയോ..വഴികളിലൂടെ അലഞ്ഞും..തിരിഞ്ഞും......പെട്ടെന്ന് ദൂരെ അരണ്ട വെളിച്ചത്തില്‍ അവള്‍ കണ്ടു..ഓമനത്വം തുളുമ്പുന്ന ഒരു കുഞ്ഞു മുഖം..കൊച്ചരിപ്പല്ലുകള്‍ കാട്ടി തന്നെ നോക്കി ചിരിക്കുന്ന ഒരു കുറുമ്പുകാരി..ഉമ ഓടിച്ചെന്നു ആ കുരുന്നിനെ കോരിയെടുത്തു..കവിളുകളില്‍ തുരു തുരെ ഉമ്മ വെച്ചു.. പൊടുന്നനെ അവളുടെ കൈകളില്‍നിന്നും കുതറി മാറി ആ പിഞ്ചോമന എങ്ങോ ഓടി മറഞ്ഞു...</strong><br /><strong> അകന്നു പോകുന്ന കുഞ്ഞുകാലടിയോച്ചകള്‍..പാദസ്സരക്കിലുക്കങ്ങള്‍..ഉമയുടെ ഉള്ളില്‍ വേദനയുടെ ചിന്തുകള്‍ തീര്‍ത്തു..വല്ലതോരാത്മ വ്യഥയാല്‍ ‍ അവള്‍ ഞെട്ടിയുണര്‍ന്നു..ഒരു നിമിഷം താന്‍ കണ്ടത് സ്വപ്നമോ..യാഥാര്‍ത്ഥ്യംമോ ..എന്ന് തിരിച്ചറിയാനാകാതെ..‍ പകച്ചു..വെറുതെ അവള്‍ ക്ലോക്കില്‍ നോക്കി..മണി നാലായിരിക്കുന്നു..മീനൂട്ടി സ്കൂളില്‍ നിന്നും എത്താറാവുന്നു..... ..ഹരിയേട്ടന്‍ തന്നോട് റെഡി ആയി..നില്‍ക്കാന്‍ പറഞ്ഞിരുന്ന കാര്യം അവളോര്‍ത്തു..പക്ഷെ..താന്‍ കണ്ട സ്വപ്നം..?അത് ഹൃദയത്തില്‍ കോറിയിട്ട നൊമ്പരം ......ഒരു നിമിഷതെക്കെന്കിലും താന്‍ അനുഭവിച്ച മാതൃത്വത്തിന്റെ പുതു ലഹരി..അവയൊക്കെ വെറും പകല്ക്കിനാവായി അവശേഷിപ്പിക്കുവാനുള്ളതാണോ..?എന്തോ.. മനസ്സില്‍ തോരാത്തൊരു സങ്കട മഴ..</strong><br /><strong>ഇല്ല..തനിക്കതിനാവില്ല..അവള്‍ ഫോണ്‍ എടുത്തു ഹരിയുടെ നമ്പര്‍ ഡയല്‍‍ ചെയ്തു..</strong><br /><strong> "എന്താ ഉമേ..?നീ റെഡി ആയോ..?"</strong><br /><strong> "ഇല്ല..ഹരിയേട്ടാ..അതെ..നമുക്ക് ഈ തീരുമാനം മാറ്റിയാലോ..?ഈ കുഞ്ഞു..അതിനെ എനിക്ക് വേണം..അത് നമ്മുടെ കുഞ്ഞാ..നമ്മുടെ സ്വന്തം..!അതിനെ കളയാന്‍ വയ്യെനിക്ക്..അവള്‍..ഫോണിലൂടെ വിതുമ്പിക്കരഞ്ഞു..</strong><br /><strong>അയ്യേ..ഉമേ എന്തായിത്..?കൊച്ചു കുട്ടികളെപ്പോലെ..?സാരമില്ല..ഇപ്പഴെന്കിലും..തിരിച്ചറിഞ്ഞല്ലോ..അത് മതി..നീ വിഷമിക്കണ്ട..."ഹരിയുടെ.പ്രണയം തുളുമ്പുന്ന .ആശ്വാസവാക്കുകളിലലിഞ്ഞു ‍ അവളിലെ കണ്ണീര്‍മഴ പെയ്തു..തോരുക ആയിരുന്നു...</strong><br /></div></div><div class="UIImageBlock clearfix mentionsAddComment"><div class="commentArea UIImageBlock_Content UIImageBlock_ICON_Content">&nbsp;</div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7756011241935851756-1632905099675610135?l=thapasya11.blogspot.com' alt='' /></div>Bijlihttp://www.blogger.com/profile/15731485452097433188noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7756011241935851756.post-8852604416782135112012-01-19T22:38:00.000-08:002012-01-19T22:38:52.545-08:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br /><strong> ഓരോ മഴക്കാലവും ഓരോ ഓര്‍മ്മകളാണ് </strong><br /><strong> </strong><br /><strong> തുമ്പപ്പൂവിന്റെ നറുമണം നിറച്ചു </strong><br /><strong> </strong><br /><strong> ചിണുങ്ങിച്ചിണുങ്ങിയെത്തിയ </strong><br /><strong> </strong><br /><strong> ചിങ്ങത്തിലെ ചാറ്റല്‍മഴ </strong><br /><strong> </strong><br /><strong> പഴയ പൊന്നോണ സ്മ്രുതികളുണര്‍ത്തി .. </strong><br /><strong> </strong><br /><strong> </strong><br /><strong> ചിലമ്പിയെത്തിയ ഇടവപ്പാതിയില്‍ </strong><br /><strong> </strong><br /><strong> ചേമ്പിലക്കുട ചൂടി </strong><br /><strong> </strong><br /><strong> ഈറന്‍ പാവാടത്തുമ്പിറുക്കിപ്പിഴിഞ്ഞു </strong><br /><strong> </strong><br /><strong> ചോര്‍ന്നൊലിക്കുന്ന പള്ളിക്കൂടത്തിലെ </strong><br /><strong> </strong><br /><strong> ചിതലരിച്ച ബെഞ്ചില്‍ നനഞ്ഞൊട്ടിയിരുന്നതും </strong><br /><strong> </strong><br /><strong> ഒരു പൊയ്പ്പോയ ബാല്യകാല സ്മൃതി! </strong><br /><strong> </strong><br /><strong> മിഥുനപ്പെയ്തിന്നും പഴയ കളിക്കൂട്ടുകാരിയുടെ </strong><br /><strong> </strong><br /><strong> കുസൃതി നിറഞ്ഞ കള്ളച്ചിരി പോലെ.. </strong><br /><strong> </strong><br /><strong> കൂട്ടുകൂടി കളിച്ചും ചിരിച്ചും </strong><br /><strong> </strong><br /><strong> കുട ചെരിച്ചിത്തിരി ചാറ്റലിന്‍ തണു മെയ്യിലിറ്റിച്ചും .. </strong><br /><strong> </strong><br /><strong> കലിതുള്ളിയെത്തിയ കള്ളക്കര്‍ക്കിടകം </strong><br /><strong> </strong><br /><strong> കടപുഴക്കിയെറിഞ്ഞത് </strong><br /><strong> </strong><br /><strong> അച്ഛനെന്ന നന്മ മരം ! </strong><br /><strong> </strong><br /><strong> മഴവെള്ളപ്പപ്പാച്ചിലില്‍ ഒലിച്ചു പോയത് </strong><br /><strong> </strong><br /><strong> അമ്മയുടെ പാതി മുറിഞ്ഞു പോയ കിനാക്കളും </strong><br /><strong> </strong><br /><strong> നെറ്റിയിലെ ഒരു നുള്ള് സിന്ദൂരവും.. </strong><br /><strong> </strong><br /><strong> പെയ്തൊഴിഞ്ഞ മഴമേഘങ്ങളത്രയും ചൊരിഞ്ഞിട്ട </strong><br /><strong> </strong><br /><strong> കണ്ണീരിന്റെ നനവൂറുന്ന ഓര്‍മ്മകളെ </strong><br /><strong> </strong><br /><strong> കാലമേ നീയെടുത്തു കൊള്‍ക.. </strong><br /><strong> </strong><br /><strong> പകരം നീയെനിക്കേകിയ </strong><br /><strong> </strong><br /><strong> പ്രണയത്തിന്റെ ഈ പെരുമഴക്കാലത്തില്‍ </strong><br /><strong> </strong><br /><strong>ഞാനെല്ലാം മറന്നു നനഞ്ഞു കുതിര്‍ന്നോട്ടെ..</strong><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7756011241935851756-885260441678213511?l=thapasya11.blogspot.com' alt='' /></div>Bijlihttp://www.blogger.com/profile/15731485452097433188noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7756011241935851756.post-21859040334864671362012-01-19T22:35:00.001-08:002012-01-19T22:42:28.476-08:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><strong>ചില്ലലമാരയ്ക്കകത്തെ</strong><br /><strong>പഴയ ഡയറിക്കുള്ളില് ‍ ഇരിപ്പുണ്ടിന്നും</strong><br /><strong>പൊടി പിടിച്ചു നിറം മങ്ങിയൊരു ഇന്‍ലന്റ്റ് .</strong><br /><strong>കുറിക്കാതെ പോയ</strong><br /><strong>ഒരുപിടി ചിന്താശകലങ്ങളുടെ ഭാരവും പേറി</strong><br /><strong>അതെന്നോട്‌ മൂകം എന്തോ മൊഴിയുന്നുണ്ട്....</strong><br /><strong>നാഴികകള്‍ താണ്ടി</strong><br /><strong>സ്നേഹത്തിന്റെ,സൌഹൃദത്തിന്റെ സൌരഭ്യവും പേറി</strong><br /><strong>ഇളം തെന്നല്‍ പോലെ</strong><br /><strong>പടിവാതില്‍ക്കല്‍ വന്നു വിളിക്കാറുണ്ടായിരുന്ന</strong><br /><strong>ആ സന്ദേശവാഹകനെ</strong><br /><strong>ഞാനിന്നെന്തേ മറന്നു പോയെന്നാവാം..</strong><br /><strong>അല്ലെങ്കില്‍</strong><br /><strong>ചാഞ്ഞും ചെരിഞ്ഞും കറുപ്പിച്ചും നിറം കൊടുത്തും</strong><br /><strong>ദിനവും എന്റെ മെയില്‍ ബോക്സിലൂടെ</strong><br /><strong>ഒഴുകി നീങ്ങാറുള്ള</strong><br /><strong>ഇമെയില്‍ സന്ദേശങ്ങളോളം വേഗം</strong><br /><strong>അതിനില്ലാതെ പോയെന്ന പരിഭവമാകാം..</strong><br /><strong>എങ്കിലും എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട ഇന്‍ലന്റ്റ്,</strong><br /><strong>ഞാനൊന്ന് പറയട്ടെ</strong><br /><strong>ഒരിക്കല്‍ നിന്റെ ഉള്ളടക്കം</strong><br /><strong>എന്റെ ഹൃദയസ്പന്ദനങ്ങളായിട്ടുണ്ട് ..</strong><br /><strong>നിന്റെ വരവും കാത്ത് വഴിക്കണ്ണുമായി </strong><br /><strong>എത്രയോ പകലുകളില്‍ ഞാനുരുകിയിട്ടുണ്ട് ..</strong><br /><strong>ഇന്നുമെന്റെ</strong><br /><strong>പഴയ പഠനമുറിയിലെ മേശവലിപ്പില്</strong><br /><strong>‍ ആരുമറിയാതെ കാത്ത് വെച്ചിട്ടുണ്ട് </strong><br /><strong>അമൂല്യമായ നിന്റെയൊരു ശേഖരം ..!</strong><br /><strong>ചിതലരിക്കാത്ത ഒരുപിടി ഓര്‍മ്മകളുടെ</strong><br /><strong>ഹെര്ബേരിയം എന്ന് നിന്നെ ഞാന്‍ വിളിച്ചോട്ടെ..?? </strong><br /><strong><br /></strong><br /><strong>* ഹെര്ബേറിയം (ഉണങ്ങിയ ഇലകളുടെ ആല്‍ബം )</strong></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7756011241935851756-2185904033486467136?l=thapasya11.blogspot.com' alt='' /></div>Bijlihttp://www.blogger.com/profile/15731485452097433188noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7756011241935851756.post-56005586435642680382012-01-19T22:34:00.001-08:002012-01-19T22:34:54.832-08:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div><strong>ഒരു തൂലികയുണ്ടായിരുന്നു</strong><br /><strong>എന്റെ ഭാവനകളെ മുഴുവന്‍</strong><br /><strong>അക്ഷരങ്ങളായി പകര്ത്തിയിരുന്നത്..</strong><br /><strong>മഷി വറ്റുന്നതിനു മുന്നേ</strong><br /><strong>എവിടെയോ കളഞ്ഞു പോയത് ...</strong><br /><strong>ഒരുപാട് തിരഞ്ഞിട്ടും</strong><br /><strong>തിരികെ കിട്ടാതെ പോയത്..</strong><br /><strong>പുത്തനൊരെണ്ണം വാങ്ങിയെങ്കിലും</strong><br /><strong>ഭാവന മാത്രം</strong><br /><strong>പിണങ്ങി നില്‍ക്കുന്നതെന്തിനെന്നു</strong><br /><strong>എനിക്കിപ്പഴും മനസ്സിലാകുന്നില്ല..</strong></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7756011241935851756-5600558643564268038?l=thapasya11.blogspot.com' alt='' /></div>Bijlihttp://www.blogger.com/profile/15731485452097433188noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7756011241935851756.post-42349930673305495152012-01-19T22:33:00.001-08:002012-01-19T22:33:49.118-08:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div>&nbsp;</div><div><strong></strong>&nbsp;</div><div><strong>മകരം മഞ്ഞു കോരിയിട്ട</strong></div><div><strong>തണുപ്പാര്‍ന്ന എത്രയോ പ്രഭാതങ്ങളില്‍ </strong></div><div><strong>എന്നിലേക്ക്‌ നീണ്ട ;</strong></div><div><strong>കലാലയത്തിന്റെ </strong></div><div><strong>ആളൊഴിഞ്ഞ ഇടനാഴികളില്‍ വെച്ച് </strong></div><div><strong>അറിയാതെ </strong></div><div><strong>മിഴികളിലുടക്കിയ </strong></div><div><strong>ആ കണ്ണുകള്‍..</strong></div><div><strong>കണ്ടില്ലെന്നു നടിച്ചപ്പോഴും </strong></div><div><strong>വഴിമാറി നടക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചപ്പോഴും </strong></div><div><strong>അസ്ഥികളിലെ മഞ്ഞു </strong></div><div><strong>ഉരുകിത്തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നുവെന്<wbr></wbr>നു </strong></div><div><strong>ഞാനറിയാതെ അറിഞ്ഞത് ..</strong></div><div><strong>ആരും കാണാതെ </strong></div><div><strong>പിരിയന്‍ കോണിയുടെ ചുവട്ടില്‍ വെച്ച് </strong></div><div><strong>"ഇഷ്ട "മെന്നു കാതില്‍ മെല്ലെ മൊഴിഞ്ഞു </strong></div><div><strong>നീ ഓടി മറഞ്ഞത് ..</strong></div><div><strong>മനസ്സിന്റെ ചേമ്പിലതാളില്‍ </strong></div><div><strong>ഒരായിരം മഞ്ഞു തുള്ളികള്‍ </strong></div><div><strong>വീണു കുളിരുന്ന സുഖമറിഞ്ഞത്‌..</strong></div><div><strong>കരളില്‍ നൂറു കുടമുല്ലകള്‍ </strong></div><div><strong>വിരിയുന്ന സുഗന്ധമറിഞ്ഞത്‌..</strong></div><div><strong>പ്രണയത്തിന്റെ മഞ്ഞുമഴ നനഞ്ഞു </strong></div><div><strong>നാം കൈകോര്‍ത്തു നടന്നത് ...</strong></div><div><strong>ഒടുവില്‍ ഒരെരിവേനലില്‍ </strong></div><div><strong>എന്റെ സ്വപ്നങ്ങളുടെ മഞ്ഞുകൊട്ടാരം </strong></div><div><strong>ചില്ലുകളുടഞ്ഞു ഉരുകിയമര്‍ന്നത്...</strong></div><div><strong>പിന്നീട് നീയില്ലാത്ത എത്രയോ മഞ്ഞുകാലങ്ങള്‍ </strong></div><div><strong>എന്നെ കടന്നു പോയിരിക്കുന്നു...</strong></div><div><strong>നീയറിയുന്നുവോ..?</strong></div><div><strong>ഇന്നിവിടെ മഞ്ഞു പെയ്യുകയാണ് </strong></div><div><strong>ഓര്‍മ്മത്താളുകളില്‍ നീ അന്ന് കുറിച്ചിട്ട </strong></div><div><strong>പ്രണയാക്ഷരങ്ങള്‍ </strong></div><div><strong>ഒരിക്കല്‍ക്കൂടി </strong></div><div><strong>മഞ്ഞുതുള്ളികളായി മനസ്സില്‍ തുളുമ്പവെ </strong></div><div><strong>അറിയാതെ വീണ്ടും നിന്നെയോര്‍ത്തു പോവുന്നു..</strong></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7756011241935851756-4234993067330549515?l=thapasya11.blogspot.com' alt='' /></div>Bijlihttp://www.blogger.com/profile/15731485452097433188noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7756011241935851756.post-53489071813208164922011-12-22T21:29:00.001-08:002012-01-19T22:44:44.070-08:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br /><div><strong>ഓര്‍മ്മകളിലിന്നും </strong></div><div><strong>നാട് വരച്ചിടുന്ന </strong></div><div><strong>സുന്ദരമായൊരു ചിത്രമുണ്ട് </strong></div><div><strong>നാടന്‍ പാട്ടുകളുടെ കൈവളക്കിലുക്കങ്ങളും </strong></div><div><strong>നാട്ടുമാവിന്‍ ‍ ചോട്ടിലെ കണ്ണാരം പൊത്തിക്കളികളും .. </strong></div><div><strong>മനസ്സ് തെല്ലിട വീണ്ടുമാ </strong></div><div><strong>പഴയ ഗ്രാമീണത തന്‍ ചാരുത തേടി..</strong></div><div><strong>പാല്‍ നുര ചിന്നി </strong></div><div><strong>കുണുങ്ങിയൊഴുകിയ കാട്ടാറിന്റെ</strong></div><div><div><strong>പാദസ്സരക്കിലുക്കങ്ങള്‍ക്കായി</strong></div><div><strong>വെറുതെ ഒരിക്കല്‍ക്കൂടി കാതോര്‍ത്തു ..</strong></div><div><strong>ഇല്ല ,അവളിന്ന് വറ്റി വരണ്ടൊരു </strong></div><div><strong>നീര്ച്ചാല് മാത്രമായി </strong></div><div><strong>മണല്‍ മൂടപ്പെട്ടു കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു..</strong></div><div><strong>പാമ്പുകള്‍ മേയുന്ന പോതിക്കാവിന്റെ </strong></div><div><strong>പിറകിലെ പൊന്തക്കാടുകളെ </strong></div><div><strong>ഒരിക്കല്‍ ഭയമായിരുന്നു ..</strong></div><div><strong>ഇന്നവിടെ കാടുകളല്ല </strong></div><div><strong>നിരന്നു കോണ്‍ ക്രീറ്റ് കെട്ടിടങ്ങളാണ് ..</strong></div><div><strong>കൂറ്റന്‍ മതിലുകള്‍ക്കുള്ളില്‍ </strong></div><div><strong>മോടിയേറിയ മണി മാളികകള്‍..</strong></div><div><strong>ചെമ്പരത്തിയും നന്ത്യാര്‍വട്ടവും </strong></div><div><strong>അരങ്ങൊഴിഞ്ഞു </strong></div><div><strong>ഉദ്യാനത്തിന് പകിട്ടേകി </strong></div><div><strong>ഓര്‍ക്കിഡും ആന്തൂറിയവും..</strong></div><div><strong>പാത വാക്കിലെ പഴയ പാല മരം </strong></div><div><strong>വസന്തത്തില്‍ ‍ വഴി നീളെ </strong></div><div><strong>പൂക്കള്‍ വിതറിയും </strong></div><div><strong>ചുറ്റും പരിമളം പടര്ത്തിയും ..</strong></div><div><strong>ഇന്നവിടെയാ മരമില്ല </strong></div><div><strong>ഒരു ബ്യുറ്റി പാര്‍ലര്‍ ആണ് ..</strong></div><div><strong>കാലത്തിന്റെ കുത്തൊഴുക്കില്‍ </strong></div><div><strong>എന്നോ അന്യമായ ഗ്രാമീണത </strong></div><div><strong>ഇനി വെറുമൊരോര്‍മ്മ..</strong></div><div><strong>എങ്കിലുമൊരു മോഹം മാത്രം ബാക്കി </strong></div><div><strong>ഇനി വരും ഓണപ്പുലരിയില്‍ </strong></div><div><strong>മുറ്റത്തു പൂക്കളമൊരുക്കാന്‍ </strong></div><div><strong>ഒരു കുടന്ന തുമ്പപ്പൂവെങ്കിലും </strong></div><div><strong>വിഷു നാളില്‍ കണി കണ്ടുണരാന്‍ </strong></div><div><strong>ഇത്തിരി കൊന്നപ്പൂവെങ്കിലും </strong></div><div><strong>ബാക്കിയായിരുന്നെങ്കില്‍..?!</strong></div></div><div></div><div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7756011241935851756-5348907181320816492?l=thapasya11.blogspot.com' alt='' /></div>Bijlihttp://www.blogger.com/profile/15731485452097433188noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7756011241935851756.post-48805052855364076792011-11-01T13:26:00.001-07:002012-01-19T22:45:14.233-08:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><h6 style="font-weight: normal;"></h6><h6 style="font-weight: normal;"><span style="font-size: medium;"><br /><div></div><div><strong>നീതി ദേവതയുടെ തുലാസ്സിന്നും</strong></div><div><strong>ചരിഞ്ഞു നില്‍ക്കുന്നു</strong></div><div><strong>പത്തു രൂപ മോഷ്ടിച്ചവന്‍</strong></div><div><strong>ജയിലിലടക്കപ്പെടുകയും </strong></div><div><strong>പത്തായം കവര്ന്നവന്‍ </strong></div><div><strong>ഫോറിന്‍ കാറില്‍ വിലസുകയും </strong></div><div><strong>ആറ്റം ബോംബും ക്ലോണിങ്ങും ചര്‍ച്ച ചെയ്തു </strong></div><div><strong>ചൂട് പിടിക്കുന്ന പുത്തന്‍ തലമുറ </strong></div><div><strong>അനുകരിക്കാന്‍ മാതൃകകള്‍ തേടുന്നവര്‍</strong></div><div><strong>കാല്‍ക്കീഴിലെ മണ്ണിളകിപ്പോകുമ്പോഴും </strong></div><div><strong>നിസ്സംഗത നടിക്കുന്നവര്‍ </strong></div><div><strong>പൈതൃകത്തിന്റെ മണ്‍കുടങ്ങളോരോന്നും തച്ചുടച്ചും</strong></div><div><strong>പഴമയെപ്പരിഹസിച്ചും</strong></div><div><strong>പുതുമയിലൂറ്റം കൊണ്ടും..! </strong></div><div><strong>എങ്കിലും മനസ്സ് പറയുന്നു</strong></div><div><strong>പ്രതീക്ഷയുടെ ചില്ലയിലെ </strong></div><div><strong>എല്ലാ ഇലകളും കരിഞ്ഞിട്ടില്ലെന്നു </strong></div><div><strong>കരുണയുടെ ഉറവകളെല്ലാം തന്നെ വറ്റിയിട്ടില്ലെന്ന്</strong></div><div><strong>തനിമയുടെ കാട്ടു പൂക്കള്‍ ഇന്നും വിടറാ രുണ്ടെന്നു</strong></div><div><div><strong>സൌഹൃദത്തിന്റെ കടലില്‍ </strong></div><div><strong>ഇനിയും തിരയൊടുങ്ങിയിട്ടില്ലെന്നു </strong></div><div><strong>കാലം വായടപ്പിക്കുമ്പോഴും </strong></div><div><strong>സത്യം ഉറക്കെ വിളിച്ചു പറയാന്‍</strong></div><div><strong>ചിന്തയുടെ കൂരിരുളിലേക്ക് </strong></div><div><strong>ഒരു വെളിച്ചത്തു ണ്ടെങ്കിലും ആവാഹിക്കുവാന്‍ </strong></div><div><strong>നാമിനിയും വൈകിയിട്ടില്ലെന്ന്.!!</strong></div></div></span></h6></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7756011241935851756-4880505285536407679?l=thapasya11.blogspot.com' alt='' /></div>Bijlihttp://www.blogger.com/profile/15731485452097433188noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7756011241935851756.post-87862198433544603262011-11-01T13:23:00.001-07:002012-01-19T22:45:52.577-08:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br /><div><strong></strong></div><div><strong>ഈ വെള്ളക്കടലാസ്സില്‍ ഞാന്‍ എന്തൊക്കെയോ..കുറിക്കുന്നു..വാച<wbr></wbr>കങ്ങള്‍ക്കും വാചകങ്ങള്‍ക്കും ഇടയില്‍ വല്ലാത്ത അകലമെന്നു തോന്നിപ്പോകുന്നു പലപ്പോഴും..വിഷയങ്ങള്‍ പിണക്കത്തിലാവുമ്പോള്‍ എന്ത് കുറിക്കണമെന്നറിയാതെയും..യാത്രക<wbr></wbr>ള്‍ കാഴ്ച്ചകളിലെക്കും കാഴ്ചകള്‍..വിഷയങ്ങളിലെക്കുമുള്<wbr></wbr>ള വഴി തുറക്കുമെന്നാരോ.....</strong><strong>പറഞ്ഞതോര്‍<wbr></wbr>ക്കുന്നു..എങ്കിലും യാത്രകളില്‍ നിന്നും ഇപ്പോഴും എന്നെ പിന്തിരിപ്പിക്കാറുള്ള എന്തോ..ഒന്നുണ്ട്..പാളങ്ങളെ പുണര്ന്നും ചൂളം കുത്തിയും ഓരോ വണ്ടിയും കടന്നു പോകുമ്പോഴും കണ്ടില്ലെന്നു നടിച്ചു പിന്തിരിയാന്‍ എന്നെ പ്രേരിപ്പിക്കാറുള്ള എന്തോ ഒന്ന്..ഇടം നെഞ്ചില്‍ കുടുംബ ബന്ധങ്ങള്‍ സുഖമുള്ള ഘനമില്ലാത്ത ഭാരമായി ,ആഹ്ലാദിപ്പിക്കുന്ന മധുരമുള്ള സംഗീതമായി ,സാന്ത്വനിപ്പിക്കുന്ന ആര്‍ദ്രതയുള്ള കവിതയായി,ഇടക്കെങ്കിലും വേദനിപ്പിക്കുന്ന ഇരുണ്ട മൌനമായി,അങ്ങനെയങ്ങനെ .........വര്‍ണ്ണമുള്ള കുറെ അനുഭൂതികളുടെ ച്ഛായാചിത്രങ്ങളായി മനസ്സില്‍ അവശേഷിക്കുമ്പോള്‍ ..മറ്റെല്ലാം മറക്കുന്നു....എങ്കിലും എന്റെ ഏകാന്തതയുടെ ഇരുണ്ട ലോകത്തിരുന്നു..മറ്റെല്ലാം നോക്കിക്കാണുകയും....ചില ചിത്രങ്ങള്‍ക്ക് നിറം പകരുകയും..ചിലവയെ..അക്ഷരങ്ങളായി</strong><wbr></wbr><strong>..പകര്‍ത്തുകയും ചെയ്യാന്‍</strong> <strong>ശ്രമിക്കുമ്പോള്‍....വല്ലാത്തൊര</strong><wbr></wbr><strong>ു ആശ്വാസം</strong>.. </div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7756011241935851756-8786219843354460326?l=thapasya11.blogspot.com' alt='' /></div>Bijlihttp://www.blogger.com/profile/15731485452097433188noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7756011241935851756.post-40155020871635615362011-11-01T13:22:00.002-07:002011-11-01T13:24:54.666-07:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><span style="font-size: medium;"><strong>ഇതൊരു കവിതയല്ല <br />------------------------------<wbr></wbr>-<br />എന്താണ് സ്വാതന്ത്ര്യം?<br />ശരീരത്തിന്റെ?<br />മനസ്സിന്റെ?<br />അല്ല, ചിന്തകളാണ്<br />കാഴ്ച്ചപ്പാ ടുകളാണ്<br />സ്വതന്ത്രമാക്കപ്പെടെണ്ടത് അല്ലെ..?<br />ഒരേ ചട്ടക്കൂടിനുള്ളില്‍ ഒതുങ്ങിക്കൂടാന്‍ <br />ചിന്തകളെ അനുനിമിഷം പാകപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട്..മനസ്സ് <br />അത് തന്നെയാവാം </strong> <strong>നിന്റെ ദൌര്ബ്ബല്യവും പരാജയവും..!</strong></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7756011241935851756-4015502087163561536?l=thapasya11.blogspot.com' alt='' /></div>Bijlihttp://www.blogger.com/profile/15731485452097433188noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7756011241935851756.post-75396418793230217202011-11-01T13:22:00.000-07:002012-01-19T22:46:42.139-08:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div><br /><div><div><div><strong>ഭൂമി ഉരുണ്ടതാണെന്ന് </strong></div><div><strong>പണ്ട് പഠിച്ചതോര്‍മ്മ വരുന്നു </strong></div><div><strong>അതു ശരിയെങ്കില്‍ </strong></div><div><strong>ഒരിക്കല്‍ക്കൂടി </strong></div><div><strong>ഞാനാ കലാലയ മുറ്റത്തെത്തി യേ ക്കാം..</strong></div><div><strong>നിഴല്‍ വീണ കാറ്റാടി മരങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍ </strong></div><div><strong>പഴയതെന്തോ തിരഞ്ഞു നടന്നേക്കാം..</strong></div><div><strong>ഇന്നുമാ കരിമ്പാറക്കൂട്ടങ്ങള്‍ക്ക് പറയാനുള്ളത് </strong></div><div><strong>ഗൂഡമായ ചും ബനങ്ങളുടെയും </strong></div><div><strong>കരളു പിളര്‍ക്കുന്ന വേര്പിരിയലുകളുടെയും </strong></div><div><strong>കഥകള്‍ മാത്രമാവാം..</strong></div><div><strong>ഇന്നവിടെ</strong></div><div><strong>പുതിയ സംസ്കാരം ,</strong></div><div><strong>പഴയ ചില്ലകളില്‍ </strong></div><div><strong>ചേക്കേറുന്ന പുതിയ കിളികളുടെ മര്‍മ്മരങ്ങള്‍ </strong></div><div><strong>അവര്‍ക്കിടയില്‍ </strong></div><div><strong>എന്റെ മുഖം </strong></div><div><strong>അപരിചിതത്വത്തിന്റെ </strong></div><div><strong>അനേകം ചോദ്യങ്ങളുയര്‍ത്തി യെക്കാം..</strong></div><div><strong>എങ്കിലും </strong></div><div><strong>ആ പഴയ ഞാറയ്ക്കാ മരച്ചോട്ടില്‍ </strong></div><div><strong>പച്ചപ്പുല്ലും പൂഴിയും നിറഞ്ഞ മണ്ണില്‍ </strong></div><div><strong>ഒരിക്കല്‍ ഞാനെഴുതിയും </strong></div><div><strong>വെട്ടിക്കളഞ്ഞും</strong></div><div><strong>വീണ്ടുമെഴുതിയും </strong></div><div><strong>വലിച്ചെറിഞ്ഞു കളഞ്ഞ </strong></div><div><strong>പ്രണയകവിതകള്‍ </strong></div><div><strong>ഒരിക്കല്‍ക്കൂടി കണ്ടെടുക്കാനെങ്കിലും</strong> </div><div><strong>എനിക്കവിടെ എത്തിയെ തീരൂ..</strong></div><div></div><div></div></div></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7756011241935851756-7539641879323021720?l=thapasya11.blogspot.com' alt='' /></div>Bijlihttp://www.blogger.com/profile/15731485452097433188noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7756011241935851756.post-67182826810924871572011-11-01T13:20:00.001-07:002012-01-19T22:47:10.342-08:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div></div><div><strong>പകല്‍ക്കിനാവിന്റെ വരണ്ട മണ്ണില്‍ നിന്നും </strong></div><div><strong>അവസാനത്തെ ജലകണവും വറ്റിയിരിക്കുന്നു</strong></div><div><strong>കദനത്തിന്റെ കൊടും വേനലിലുരുകിക്കരിഞ്ഞുപോയ </strong></div><div><strong>കവിതയും സംഗീതവും</strong></div><div><strong> കരളില്‍ നിന്നും കൊഴിഞ്ഞു പോയിരിക്കുന്നു </strong></div><div><strong>ചമയങ്ങളെ ല്ലാമഴിച്ചു വെച്ചുകൊണ്ടൊരു </strong></div><div><strong>പകല്‍ വിട വാങ്ങുന്നു ..</strong></div><div><strong>ഏകാന്തതയില്‍ കൂട്ടു വന്ന നിഴല്‍ പോലും </strong></div><div><strong>ഇന്നേതോ നിലാവിന്‍ തുണ്ടില്‍ മറഞ്ഞിരിക്കുന്നു..</strong></div><div><strong>പിന്നിട്ട വഴികളിലെ കാല്പ്പാടുകളത്രയും </strong></div><div><strong>മായ്ച്ചു കൊണ്ടൊരു പൊടിക്കാറ്റ്..!</strong></div><div><strong>യാത്ര തുടരാനിനിയേതു വഴി..?</strong></div><div><strong>ദിക്കറിയാതെ യുഴറി</strong></div><div><strong>പാദങ്ങള്‍ ഇടറിത്തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.. </strong></div><div><strong>കവിളുകളില്‍ പൊറ്റ പിടിച്ചു കിടക്കുന്ന </strong></div><div><strong>കണ്ണു നീരിന്റെ ഉപ്പു തരികള്‍..</strong></div><div><strong>നരച്ച ശീലക്കുട പോലെ മനസ്സ്..!</strong></div><div><strong>ഇനി,</strong></div><div><strong>നെഞ്ചിലെ ചോര പൊടിയുന്ന മുറിവുകള്‍</strong></div><div><strong>മൌനത്താല്‍ തുന്നിയും </strong></div><div><strong>നഷ്ടസ്വപ്നങ്ങള്‍ അഴുകി മണക്കുന്ന </strong></div><div><strong>വിഴുപ്പു മാറോടടക്കിപ്പിടിച്ചും </strong></div><div><strong>പ്രതീക്ഷയുടെ ഉറവ വറ്റിയ ഈ തീരത്ത് </strong></div><div><strong>വെറുതെയൊന്നിരിക്കട്ടെ.. </strong></div><div><strong>ഒരു ഇളം കാറ്റെങ്കിലും </strong></div><div><strong>ഈ വഴി വരാതിരിക്കില്ല....</strong></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7756011241935851756-6718282681092487157?l=thapasya11.blogspot.com' alt='' /></div>Bijlihttp://www.blogger.com/profile/15731485452097433188noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7756011241935851756.post-73492952535361056502011-10-02T02:20:00.001-07:002012-01-19T22:47:41.448-08:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div><strong></strong>&nbsp;</div><div><strong>ഇന്നെന്റെ പണിപ്പുരയില്‍</strong></div><div><strong>ഹര്‍ത്താലച രിച്ചാലോന്നൊരു ആലോചന </strong></div><div><strong>രാവിലെ മുതല്‍ പാത്രങ്ങളോട് കലഹിച്ചും </strong></div><div><strong>തേച്ചു മിനുക്കിയും മടുത്തു </strong></div><div><strong>ഇരിക്കട്ടെ തക്കാളിയും പച്ചമുളകും </strong></div><div><strong>വെണ്ടക്കയുമൊക്കെ ഇന്ന് ഫ്രിഡ്ജില്‍ </strong></div><div><strong>പാത്രം തേക്കുന്ന സ്പോഞ്ച് പോലെ </strong></div><div><strong>തേഞ്ഞു തീരുന്ന എന്റെ ജീവിതം ആര് കാണുന്നു..??</strong></div><div><strong>ഒത്താലിന്നു ഒന്നരങ്ങത്തു വരണം </strong></div><div><strong>വെട്ടത്തില്‍ വന്നിത്തിരി വെട്ടം പരത്തണം </strong></div><div><strong>ചിന്തിച്ചിരിക്കെ കെട്ട്യോന്റെ ഫോണ്‍ കാള്‍ </strong></div><div><strong>ഉച്ചക്ക് ഉണ്ണാന്‍ വരുന്നു </strong></div><div><strong>ഊണിനു സാമ്പാറ്‍ കൂട്ടാനൊരാശ </strong></div><div><strong>കൂട്ടത്തില്‍ പപ്പടോം മീന്‍ വറുത്തതും ഉണ്ടായാ കേമം !</strong></div><div><strong>ഫോണ്‍ വെച്ചു..</strong></div><div><strong>ഇനീപ്പം എന്ത് ചെയ്യാനാ </strong></div><div><strong>ഇത്രേ നേരം മിണ്ടാണ്ടിരുന്നില്ലേ </strong></div><div><strong>ഹര്‍ത്താല്‍ ഭാഗികമായി..വിജയിച്ചൂന്നു കൂട്ടാം </strong></div><div><strong>ശും !അരങ്ങത്തേക്ക് വെച്ച കാല്</strong></div><div><strong>തിരികെ അടുക്കളെലോട്ടു!</strong></div><div><strong>ചട്ടിയും കലോമെടുത്തു ,</strong></div><div><strong>പച്ചക്കറി കളെ ക്കുളിപ്പിച്ചു കുട്ടപ്പന്മാരാക്കി ,</strong></div><div><strong>അരിശത്തോടെ അരിഞ്ഞു തള്ളി..</strong></div><div><strong>ഉള്ളി മുറിച്ചപ്പോ..തുളുമ്പിപ്പോയ </strong></div><div><strong>കണ്ണൊന്നു കഴുകാന്‍ ചെന്നതാ ..</strong></div><div><strong>അപ്പോഴതാ.. ......."നീ നന്നാകില്ലെടീ "ന്നും പറഞ്ഞു </strong></div><div><strong>വാഷ് ബേസിനിലിരിക്കുന്ന നമ്മുടെ പഴയ സ്പോഞ്ച് </strong></div><div><strong>എന്നെ നോക്കി കൊഞ്ഞനം കുത്തുന്നു..</strong></div><div><strong>ഇതാപ്പം നന്നായേ.........</strong> </div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7756011241935851756-7349295253536105650?l=thapasya11.blogspot.com' alt='' /></div>Bijlihttp://www.blogger.com/profile/15731485452097433188noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-7756011241935851756.post-28820253228872845212011-10-02T02:16:00.000-07:002012-01-19T22:48:12.628-08:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br /><br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <br /><div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><strong><span style="color: red;">ഏകാന്തത എന്നാല്‍ തടവറ എന്നാണോ</span></strong><br /><div><strong><span style="color: red;">എങ്കില്‍ ഇരുമ്പ് ചങ്ങലകള്‍ </span></strong></div><div><strong><span style="color: red;">വരിഞ്ഞു മുറുക്കിയ ഒരു ഹൃദയം </span></strong></div><div><strong><span style="color: red;">ആ ബന്ധനത്തിന്റെ </span></strong></div><div><strong><span style="color: red;">അസുഖകരമായ സുഖമറിയുന്നുണ്ട്‌ </span></strong></div><div><strong><span style="color: red;">തുള വീണ ചുവരിലൂടെ</span></strong></div><div><strong><span style="color: red;">അകലത്തെ നീലാകാശവും </span></strong></div><div><strong><span style="color: red;">മാഞ്ഞുപോയ മഴവില്ലിന്റെ ഭംഗിയും </span></strong></div><div><strong><span style="color: red;">അടര്‍ന്നു വീഴുന്ന മഴത്തുള്ളികളും </span></strong></div><div><strong><span style="color: red;">സ്വപ്നം കാണുന്നുണ്ട്</span></strong></div><div><strong><span style="color: red;">മരണത്തിനു മാത്രം </span></strong></div><div><strong><span style="color: red;">തുറക്കാനാവുന്ന </span></strong></div><div><strong><span style="color: red;">ആ ഇരുട്ടുമുറിയുടെ താക്കോല്‍ </span></strong></div><div><strong><span style="color: red;">ഓരോ നിമിഷവും തിരയുന്നുണ്ട്..</span></strong></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7756011241935851756-2882025322887284521?l=thapasya11.blogspot.com' alt='' /></div>Bijlihttp://www.blogger.com/profile/15731485452097433188noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7756011241935851756.post-6072050847359119192011-09-21T00:02:00.000-07:002011-09-21T00:10:17.053-07:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: left;"><span style="color: red; font-size: large;">ഒരു&nbsp; ആത്മഹത്യാക്കുറിപ്പ്</span> </div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-TzQOdmgyaW4/TnmLZJHtbqI/AAAAAAAAAT0/nwUruhGJR4I/s1600/110501_writer%255B1%255D.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="270" src="http://1.bp.blogspot.com/-TzQOdmgyaW4/TnmLZJHtbqI/AAAAAAAAAT0/nwUruhGJR4I/s400/110501_writer%255B1%255D.jpg" width="400" /></a></div><br /><br /><strong><span style="color: purple;">മലമുകളിലെ കശുമാവില്‍ </span></strong><br /><strong><br /><span style="color: purple;"></span></strong><br /><strong><span style="color: purple;">തൂങ്ങിയാടിയും </span></strong><br /><strong><br /><span style="color: purple;"></span></strong><br /><strong><span style="color: purple;">ഇരുട്ട് മുറിയിലെ പങ്കയില്‍ </span></strong><br /><strong><br /><span style="color: purple;"></span></strong><br /><strong><span style="color: purple;">വട്ടം കറങ്ങിയും</span></strong><br /><strong><br /><span style="color: purple;"></span></strong><br /><strong><span style="color: purple;">റെയില്‍പ്പാളത്തില്‍ മലര്‍ന്നു കിടന്നു</span></strong><br /><strong><br /><span style="color: purple;"></span></strong><br /><strong><span style="color: purple;">മേലോട്ട് തുപ്പിയും </span></strong><br /><strong><br /><span style="color: purple;"></span></strong><br /><strong><span style="color: purple;">ഞാനൊന്ന് സംവദിക്കട്ടെ</span></strong><br /><strong><br /><span style="color: purple;"></span></strong><br /><strong><span style="color: purple;">അല്ലെങ്കിലാരെങ്കിലും വന്നു</span></strong><br /><strong><br /><span style="color: purple;"></span></strong><br /><strong><span style="color: purple;">എന്റെ കാതുകളില്‍ ചൂളം കുത്തുന്ന </span></strong><br /><strong><br /><span style="color: purple;"></span></strong><br /><strong><span style="color: purple;">തുമ്പി ക്കൂട്ടങ്ങളെ ആട്ടിയോടിച്ചു</span></strong><br /><strong><br /><span style="color: purple;"></span></strong><br /><strong><span style="color: purple;">ഇത്തിരി തൈലമൊഴിക്കുക</span></strong><br /><strong><br /><span style="color: purple;"></span></strong><br /><strong><span style="color: purple;">അല്ലെങ്കിലാരെങ്കിലും വന്നു </span></strong><br /><strong><br /><span style="color: purple;"></span></strong><br /><strong><span style="color: purple;">എന്റെ കവിതയിലെന്നെ വെട്ടി മാറ്റി</span></strong><br /><strong><br /><span style="color: purple;"></span></strong><br /><strong><span style="color: purple;">മുറിവില്‍ ഇത്തിരി ഉപ്പു പുരട്ടുക </span></strong><br /><strong><br /><span style="color: purple;"></span></strong><br /><strong><span style="color: purple;">കറുപ്പ് നിറമുള്ള ഒരു കടല്‍ വിളിക്കുന്നു..</span></strong><br /><strong><br /><span style="color: purple;"></span></strong><br /><strong><span style="color: purple;">കടല്‍ ചര്‍ദ്ദിക്കുന്ന വെളുപ്പും </span></strong><br /><strong><br /><span style="color: purple;"></span></strong><br /><strong><span style="color: purple;">ഉപ്പു രസമുള്ള ചിപ്പികളും </span></strong><br /><strong><br /><span style="color: purple;"></span></strong><br /><strong><span style="color: purple;">ഓര്‍മ്മകളായി സൂക്ഷിച്ചാലും </span></strong><br /><strong><br /><span style="color: purple;"></span></strong><br /><strong><span style="color: purple;">പടിയിറങ്ങിയ പ്രണയവും </span></strong><br /><strong><br /><span style="color: purple;"></span></strong><br /><strong><span style="color: purple;">മുറിവേറ്റ ഹൃദയവും </span></strong><br /><strong><br /><span style="color: purple;"></span></strong><br /><strong><span style="color: purple;">എന്നെ വീണ്ടും മരണത്തിലേക്ക് വിളിക്കുന്നു</span></strong><br /><strong><br /><span style="color: purple;"></span></strong><br /><strong><span style="color: purple;">അവിടെയൊരു ശവപ്പര്മ്പും </span></strong><br /><strong><br /><span style="color: purple;"></span></strong><br /><strong><span style="color: purple;">മടുപ്പിക്കുന്ന മണ വുമെന്നോര്‍ക്കുമ്പോള്‍ </span></strong><br /><strong><br /><span style="color: purple;"></span></strong><br /><strong><span style="color: purple;">ഞാനെന്തു ചെയ്യേണ്ടൂ ...??</span></strong></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7756011241935851756-607205084735911919?l=thapasya11.blogspot.com' alt='' /></div>Bijlihttp://www.blogger.com/profile/15731485452097433188noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-7756011241935851756.post-73024101503900477052011-05-10T23:45:00.001-07:002011-05-10T23:52:04.003-07:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-2MYHoRFVazI/TcowNg_n1oI/AAAAAAAAATo/BMxyOijNaKQ/s1600/2575228642_2356db82b3%255B1%255D.jpg" imageanchor="1" style="margin-left:1em; margin-right:1em"><img border="0" height="300" width="400" src="http://2.bp.blogspot.com/-2MYHoRFVazI/TcowNg_n1oI/AAAAAAAAATo/BMxyOijNaKQ/s400/2575228642_2356db82b3%255B1%255D.jpg" /></a></div><br /><b>വിളക്കുകള്‍ തെളിഞ്ഞു കൊണ്ടേയിരുന്നു<br /><br />ഇരുട്ട് മായുകയും <br /><br />വെട്ടം പടരുകയും<br /><br />എന്നിട്ടുമെന്തേ നീ മാത്രം <br /><br />അടച്ചിട്ട ശ്രീകോവില്‍ തുറന്നില്ല??<br /><br />ജീര്‍ണ്ണിച്ച ഓടാമ്പല്‍ നീക്കി<br /><br />ഇനിയെങ്കിലും പുറത്തു വരിക<br /><br />അണഞ്ഞു പോയ നെയ്‌ വിളക്കില്‍ ‍<br /><br />ഒരു തിരിയിട്ടു കൊളുത്തുക...</b><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7756011241935851756-7302410150390047705?l=thapasya11.blogspot.com' alt='' /></div>Bijlihttp://www.blogger.com/profile/15731485452097433188noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7756011241935851756.post-72157228219488553712011-05-09T01:11:00.000-07:002011-05-10T23:51:03.730-07:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-dlbGjQhqY4A/TcehpVJ5lsI/AAAAAAAAATM/yLQv1MtX_E0/s1600/internet_wideweb__470x322%252C0%255B1%255D.jpg" imageanchor="1" style="margin-left:1em; margin-right:1em"><img border="0" height="274" width="400" src="http://4.bp.blogspot.com/-dlbGjQhqY4A/TcehpVJ5lsI/AAAAAAAAATM/yLQv1MtX_E0/s400/internet_wideweb__470x322%252C0%255B1%255D.jpg" /></a></div><br /><b>നിന്നോടടുക്കാന്‍ എനിക്ക് ഭയമായിരുന്നു <br />അടുത്തപ്പോള്‍<br /><br />അറിഞ്ഞപ്പോള്‍<br /><br />നീയെനിക്കായി അറിവിന്റെ <br /><br />വാതായങ്ങള്‍ തുറന്നിട്ടു<br /><br />നിന്നിലൂടെ ഞാന്‍ ലോകത്തെയറിഞ്ഞു <br /><br />മനുഷ്യ മനസ്സുകള്‍ കണ്ടു <br /><br />‍ നിന്റെ മായക്കാഴ്ചകളില്‍ <br /><br />മനം മയങ്ങി<br /><br />ഞാന്‍ മതിഭ്രമം ബാധിച്ചവളെപ്പോലെ<br /><br />അലഞ്ഞു നടന്നു <br /><br />വെറു ക്കാനായില്ലെന്നിട്ടും <br /><br />പാതി വഴിയില്‍ കളഞ്ഞുപോയ<br /><br />പ്രിയ സുഹൃദങ്ങളെ<br /><br />നീ തിരിച്ചു തന്നപ്പോള്‍<br /><br />ഞാനെല്ലാം മറന്നു .<br /><br />എന്റെ ഭാവനയ്ക്ക് ചിറകുകള്‍ തന്നു <br /><br />കവിതയുടെ കളിത്തൊട്ടിലില്‍ <br /><br />കിടത്തി താരാട്ടി <br /><br />എന്റെ ഏകാന്തമായ പകലുകള്‍ക്ക്<br /><br />നിന്റെ രസക്കൂട്ടിനാല്‍ നിറം പകര്‍ന്നു <br /><br />ഇന്ന് ഞാന്‍ നിന്നിലൂടെ <br /><br />പ്രഭാതവും പ്രദോഷവും കാണുന്നു <br /><br />നീ നല്ലതോ ചീത്തയോ അറിയില്ലെനിക്ക്‌ <br /><br />ഒന്ന് മാത്രമറിയാം <br /><br />ഇന്ന് നീയാണെന്റെ ഉറ്റ ചങ്ങാതി.</b><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7756011241935851756-7215722821948855371?l=thapasya11.blogspot.com' alt='' /></div>Bijlihttp://www.blogger.com/profile/15731485452097433188noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7756011241935851756.post-52165382944754945132010-12-12T00:19:00.001-08:002010-12-12T00:26:01.604-08:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_1GP6Uhz7hXw/TQSFnj8o1EI/AAAAAAAAASU/XmxZJ7jspaw/s1600/tears%255B1%255D.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 294px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_1GP6Uhz7hXw/TQSFnj8o1EI/AAAAAAAAASU/XmxZJ7jspaw/s400/tears%255B1%255D.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5549707555538261058" /></a><br /><br /> <strong>നിദ്രയ്ക്കു മുന്‍പെ </strong>----------------------------------<br /> വറ്റിയ മിഴിനീരിന്റെ <br /> ഉപ്പുരസം നുകര്‍ന്നെത്തിയത് <br /> പഴകിയ ഓര്‍മ്മകളുടെ <br /> ചിതല്പ്പുറ്റുകളിലേക്കാണ് <br /> തെക്കേത്തൊടിയില്‍ <br /> ഒരു ചിതയെരിഞ്ഞമരവേ<br />*"കൊട്ടിലയില്‍" <br /> കരിന്തിരി കത്തിത്തുടങ്ങിയ <br /> നിലവിളക്കിന്റെ <br /> അതേ ച്ഛായയായിരുന്നു <br /> അരികില്‍ കരഞ്ഞു തളര്‍ന്നു മയങ്ങിപ്പോയ<br /> അമ്മയുടെ മുഖത്തിനും.<br /> വിരല്‍ത്തുമ്പില്‍ അച്ഛന്റെ കരസ്പര്‍ശം <br /> കൊതിച്ച രാത്രികളിലൊന്നിലാണ് <br /> ഇളം തെന്നല്‍ പോലെ <br /> പാതിമയക്കത്തില്‍ മുടിയിഴകള്‍ കോതി<br /> മാറോടു ചേര്‍ത്തണച്ച <br /> ഏട്ടന്റെ നെഞ്ചിലെ <br /> കടലോളം സ്നേഹമറിഞ്ഞത് . <br /> മറുനാട്ടിലേട്ടന്റെ തോണി പോയ്‌ മറയവേ<br /> അമാവാസിയായിരുന്നു<br /> മേലെ മാനത്തും,വിങ്ങുന്ന മനസ്സിലും!!<br /> പിന്നീടെപ്പഴോ <br /> സ്വപ്നങ്ങള്‍ക്ക് ചിറകുകള്‍ വച്ച <br /> കാലത്ത് മാത്രമാണ് <br /> അമ്മ കരയാന്‍ മറന്നത്.<br /> ഇന്നീ ഓര്‍മ്മകളുടെ<br /> വല്മീകത്തിനിപ്പുറം <br /> കാലം കനിഞ്ഞുതന്ന <br /> ഇത്തിരി സമൃദ്ധിയുടെ നിറവില്‍ <br /> ഓര്‍ത്തെടുക്കാനരുതാത്ത <br /> ഓര്‍മ്മകള്‍ക്കത്രയും<br /> ശുഭരാത്രി നേര്‍ന്നു കൊണ്ട്<br /> ഒരു സുഖനിദ്രയിലെല്ലാം- <br /> മറന്നുണര്‍ന്നെണീക്കാമെന്ന <br /> പ്രതീക്ഷയോടെ ഞാനുറങ്ങട്ടെ . <br /> <br />*കൊട്ടില -പണ്ടു ഞങ്ങളുടെ നാട്ടില്‍ എല്ലാ വീട്ടിലും "കൊട്ടിലമുറി" എന്ന ഒരു മുറി ഉണ്ടായിരുന്നു.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7756011241935851756-5216538294475494513?l=thapasya11.blogspot.com' alt='' /></div>Bijlihttp://www.blogger.com/profile/15731485452097433188noreply@blogger.com25tag:blogger.com,1999:blog-7756011241935851756.post-53781031471704005722010-11-13T23:20:00.000-08:002010-11-13T23:27:36.887-08:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_1GP6Uhz7hXw/TN-N7kuytMI/AAAAAAAAASM/9Ift0bWVS0k/s1600/mazha2%255B1%255D.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 242px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_1GP6Uhz7hXw/TN-N7kuytMI/AAAAAAAAASM/9Ift0bWVS0k/s400/mazha2%255B1%255D.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5539302121300735170" /></a><br /><br /><br /> <br />1.മണ്ണിന്റെ പുഞ്ചിരി കണ്ടിട്ടൊരുപാട് നാളായിരുന്നു <br />ഇന്നവള്‍ കണിക്കൊന്ന പൂത്തപോലെ <br />പുഞ്ചിരി തൂകയും <br />നീര്‍മാതളം പൂത്തപോലെ <br />സുഗന്ധം പൊഴിക്കയും..ചെയ്തതെന്തേ ?<br />ജനലഴിക്കിടയിലൂടൊന്നു നോക്കിയതെയുള്ളൂ<br /> ഇലപ്പടര്‍പ്പുകള്‍ക്കിടയിലൂടെ<br />ഇറ്റു വീഴുന്ന ജലകണങ്ങളെ <br />അവള്‍ ഇത്രമേല്‍ പ്രണയിച്ചിരുന്നുവോ ?? <br /> <br /> <br />2.മഴയെ ഞാന്‍ സ്നേഹിച്ചത്<br />എന്റെ ഏകാന്തതയില്‍<br />എന്നില്‍ കവിത വിരിയിച്ചു<br />കടന്നു പോയപ്പോളായിരുന്നു<br />മഴയെ ഞാനറിഞ്ഞത് <br />ഒരു തുള്ളിയായി കവിളില്‍ പതിച്ചു<br />എന്റെ മിഴിനീര്‍ പുണര്‍ന്നു<br />പതിയെ ചുണ്ടോടു ചേര്‍ന്നപ്പോളായിരുന്നു<br />ഇന്ന് ഞാന്‍ മഴയെ വെറുക്കാന്‍ <br />വെറുതെ കാരണങ്ങള്‍ തേടുകയാണ് . <br /> <br /> <br />3.ഒരു മഴ<br />പെയ്തെങ്കിലെന്നു ഞാനാശിച്ചത്<br />ആര്‍ത്തലച്ചു പെയ്യുന്ന മഴയില്‍<br />എന്റെ തേങ്ങല്‍ <br />ആരും അറിയില്ലെന്നോര്‍ത്തിട്ടായിരുന്നു. <br /> <br /> <br /> <br />4.മഴ തണുപ്പിച്ചത് <br />ശരീരത്തെയായിരുന്നു;<br />ഉള്ളിലാളുന്ന അഗ്നി കെടുത്തി<br />മനസ്സിനെ തണുപ്പിക്കാന്‍ <br />ഒരു മഴയ്ക്കുമായില്ല.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7756011241935851756-5378103147170400572?l=thapasya11.blogspot.com' alt='' /></div>Bijlihttp://www.blogger.com/profile/15731485452097433188noreply@blogger.com21tag:blogger.com,1999:blog-7756011241935851756.post-29755775453254013922010-06-02T23:35:00.000-07:002010-06-02T23:46:51.366-07:00<strong>പിറവി</strong> <br />ഉടലുകളുടെ രസതന്ത്രം <br />പരീക്ഷണശാലയില്‍ വിജയം കണ്ടിരിക്കുന്നു <br />പാരിനെപ്പറുദീസയാക്കാന്‍,<br />അതോ <br />ചുടലപ്പറമ്പോ? ; <br />പിറവി കൊള്ളുന്ന <br />ജീവന്റെ പുതിയ കണികയെ <br />പത്തുമാസങ്ങള്‍ക്ക് ശേഷം <br />ലോകം ഉറ്റു നോക്കും. <br /> <br /><strong>മിഴിനീര്‍ </strong> <br /> <br />എന്റെ കണ്ണുനീര്‍ <br />ആദ്യമത് <br />നിന്നിലുണര്‍ത്തിയത് <br />അമര്‍ഷമായിരുന്നു<br />പിന്നീട് സംഭ്രമവും<br />വഴിമാറി പുഞ്ചിരിയും <br />ഒടുവില്‍ പ്രണയപ്പെരുമഴയായി <br />നീയെന്നില്‍ പെയ്തിറങ്ങിയപ്പോഴേക്കും<br />അത് തോര്‍ന്നു കഴിഞ്ഞിരുന്നു.<br /> <br /><strong>കരിയില<br /> </strong>കരിയിലകള്‍ക്ക് കരയാന്‍ അവകാശമില്ല<br />കാറ്റടിച്ചാല്‍ അവ പറന്നു കൊള്ളണം <br />മഴയില്‍ നനഞ്ഞു കുതിരണം <br />ചെളിയില്‍ തല പൂഴ്ത്തി മയങ്ങണം <br />വിടര്‍ന്ന വസന്തങ്ങളെ നോക്കി <br />നഷ്ടബോധത്തിന്റെ അശ്രു പൊഴിക്കണം<br />കരിയിലകള്‍ക്ക് കരയാന്‍ അവകാശമില്ല <br />ഉപേക്ഷിക്കപ്പെടുവാന്‍ മാത്രം വിധിക്കപ്പെട്ടവരാണവര്‍....!! <br /> <br /><strong>മനസ്സ് -രണ്ടു കവിതകള്‍ <br /> </strong><strong>1</strong>.അലസിപ്പോയ ഭാവനകളുടെ ;<br />പിറക്കാതെ പോയ കവിതകളുടെ ;<br />വിങ്ങലും പേറി <br />മനസ്സെന്ന ഇടുങ്ങിയ ഗര്‍ഭപാത്രം !! <br /> <br /><strong>2</strong>.അരുതെന്ന് വിലക്കിയിട്ടും <br />നിന്റെ സ്മൃതികളില്‍ <br />ഉടക്കി നില്‍ക്കുന്നു മനസ്സ് <br />ജാലകപ്പാളിയിലൂടെ <br />ആ രൂപമൊന്നു<br />മിന്നി മറഞ്ഞിരുന്നെങ്കില്‍ <br />എന്ന് കൊതിച്ച്<br />ഇരുട്ടില്‍<br />പതിഞ്ഞ കാലൊച്ചകള്‍ക്ക് കാതോര്‍ത്ത് <br />ഏകാന്തതയുടെ കയ്പ്പുനീര്‍ <br />നിശബ്ദം കുടിച്ചിറക്കി <br />ഓരോ അണുവിലും <br />പിടഞ്ഞു മരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന <br />എന്റെ ഭ്രാന്തന്‍മനസ്സ് ! <br /><br /><strong>രണ്ടു പ്രണയ കവിതകള്‍</strong><br /> <br /><strong>1.</strong>ഏകാന്തതയുടെ വല്‍മീകം തകര്‍ത്ത്<br />പാളം തെറ്റിയോടുന്ന വണ്ടികള്‍ പോലെ <br />കിതച്ചെത്തുന്ന നിന്റെ ഓര്‍മ്മകള്‍ !<br />യാത്രാമൊഴി നീണ്ട മൌനത്തിലൊതുക്കി <br />നീ നടന്നകന്നപ്പോള്‍ <br />മനസ്സ് മന്തിച്ചതിത്രമാത്രം ;<br />ഒരിക്കല്‍ നിറം മങ്ങാത്ത നമ്മുടെ സ്വപ്നങ്ങള്‍ക്ക് <br />സാക്ഷ്യം വഹിച്ച ഈ പ്ലാറ്റ്ഫോമില്‍ <br />വൈകിയെത്തുന്ന വണ്ടിയിലെങ്കിലും<br />സ്നേഹത്തിന്റെ <br />ഒരു കുടന്ന പൂക്കളുമായി നീ വന്നണയുമെന്ന്!<br /> <br /><strong>2</strong>.മതത്തിന്റെ പേര് ചൊല്ലി <br />മനസ്സുകള്‍ക്കിടയില്‍ മതിലുകള്‍ കെട്ടി <br />വേര്‍പിരിയാന്‍ വിധിച്ച ലോകമേ<br />സ്നേഹിച്ചുപോയ തെറ്റിന് <br />നീ വിധിച്ച ശിക്ഷയേക്കാള്‍ ഭേദമാണാത്മാഹുതി! <br /> ആളുന്ന പ്രണയാഗ്നിയില്‍ എത്രയോവട്ടം <br />വെന്തു മരിച്ചിരിക്കുന്നു ഞാനുമെന്‍ പ്രിയയും?! <br />ഈ മരണം നിസ്സാരം ;<br />പരസ്പരം കൈകള്‍ കോര്‍ത്ത്‌ <br />നിര്‍ഭയം ഞങ്ങളതിലേക്ക് നടന്നടുക്കട്ടേ <br />വീണ്ടുമൊരു പുനര്‍ജ്ജനിയിലൊരുമിക്കുവാന്‍!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7756011241935851756-2975577545325401392?l=thapasya11.blogspot.com' alt='' /></div>Bijlihttp://www.blogger.com/profile/15731485452097433188noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-7756011241935851756.post-34671241599112536102010-02-17T00:36:00.000-08:002010-02-17T00:38:47.405-08:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_1GP6Uhz7hXw/S3uqwfDhvJI/AAAAAAAAAJI/Yf-RdhBVc0c/s1600-h/86_110%5B1%5D.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 339px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_1GP6Uhz7hXw/S3uqwfDhvJI/AAAAAAAAAJI/Yf-RdhBVc0c/s400/86_110%5B1%5D.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5439128724926741650" /></a><br /><br /> <br />ഷോകേസിലെ ചിരിക്കുന്ന <br />പളുങ്കു പ്രതിമ പോലെ <br />പ്രൌഡിയുടെ പ്രതീകമായി <br />കുഞ്ഞുമേനിയില്‍<br />കടഞ്ഞെടുത്ത അഴകുമായി <br />കാഴ്ചക്കാരെ കൊതിപ്പിച്ച്<br />അവള്‍-----ബോണ്‍സായ്!!<br />ഗ്രാനൈറ്റും മാര്‍ബോനൈറ്റും <br />പതിപ്പിച്ച്‌<br />മോടികൂട്ടിയ ഗൃഹങ്ങളുടെ <br />അകത്തളങ്ങളില്‍ <br />ആളൊഴിഞ്ഞ കോണിലിരുന്നു<br />ആരും കാണാതെ <br />അവള്‍ മൂകം വിതുമ്പുന്നുണ്ടാവാം;<br />വെണ്‍മേഘങ്ങളെ ചുംബിച്ച്<br />പടര്‍ന്നു പന്തലിച്ച്<br />പൂവിട്ട്, കായ്ച്ച്‌ <br />പഥികര്‍ക്ക് തണലേകാന്‍ മോഹിച്ച <br />ശിഖരങ്ങള്‍ <br />വളര്‍ച്ച മുരടിച്ച് നിലച്ചു പോയ <br />ജീവിതത്തിന്റെ <br />അര്‍ത്ഥശൂന്യതയോര്‍ത്താവാം;<br />അതുമല്ലെങ്കില്‍ <br />അന്തിക്കു കൂടണയാന്‍ വെമ്പി <br />ചില്ലകള്‍ തോറും കലപില മൂളി <br />ചെക്കേറുമായിരുന്ന <br />തൂക്കണാംകുരുവികളുടെ <br />മൃദു തൂവല്‍സ്പര്‍ശം കൊതിച്ചാവാം...!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7756011241935851756-3467124159911253610?l=thapasya11.blogspot.com' alt='' /></div>Bijlihttp://www.blogger.com/profile/15731485452097433188noreply@blogger.com44tag:blogger.com,1999:blog-7756011241935851756.post-73456252724285835072010-01-10T22:04:00.000-08:002010-01-11T00:30:55.226-08:00മറക്കു നീയാക്കഴിഞ്ഞ കാലത്തിന്‍ <br /> പൊലിഞ്ഞ സ്വപ്നങ്ങളും <br /> കരിഞ്ഞ മോഹങ്ങളും;<br /> ഉയിര്‍ത്തെണീക്കു ‌ <br /> ഇന്നീ പുതു പ്രഭാതം <br /> നിന്നെ വിളിക്കയായീ-<br /> വരൂ നമുക്ക് കൈകോര്‍ത്തോടാം.... <br /> പൊഴിഞ്ഞ പൂവിന്‍ ദുഃഖ-<br /> മൊരിക്കലും നീയോര്‍ത്തീടായ്ക, <br /> അണഞ്ഞിടും നവ്യ-<br /> വസന്തത്തെയെതിരേല്‍ക്ക. <br /> നിലച്ചു പോയിട്ടുണ്ടാം,<br /> നിറഞ്ഞ നിന്‍ ഭാവനകള്‍,<br /> ഉണര്‍ത്തു വീണ്ടും<br /> അവയാല്‍ സുവര്‍ണ്ണ- <br /> കാവ്യം തീര്‍ക്കാന്‍...!! <br /> <br /> വരുന്ന കാലം തരും <br /> പരന്ന പച്ചപ്പുകള്‍ <br /> സമൃദ്ധമാക്കാനിന്നു <br /> തകര്‍ക്ക നിന്‍ വല്‍മീകം ;<br /> കുതിക്ക ,<br /> കാലത്തിന്റെ ഗതിക്കു മുന്നില്‍ <br /> തോല്‍ക്കാതിരിക്ക,<br /> ഇന്നു മമാത്മാവില്‍ <br /> വിരിഞ്ഞോരീയാശംസ <br /> പുതുവര്‍ഷത്തിന്‍ <br /> കാണിക്കയായ് നീ സ്വീകരിക്ക. <br /> <br /> <br /><br /> <br /> .<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7756011241935851756-7345625272428583507?l=thapasya11.blogspot.com' alt='' /></div>Bijlihttp://www.blogger.com/profile/15731485452097433188noreply@blogger.com35tag:blogger.com,1999:blog-7756011241935851756.post-17540811234428099502009-12-24T01:00:00.001-08:002009-12-24T01:01:02.105-08:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_1GP6Uhz7hXw/SzMtw29_YJI/AAAAAAAAAIY/5KEAh-F0lgM/s1600-h/Love-Greeting-Card--11.gif%5B1%5D.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 212px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_1GP6Uhz7hXw/SzMtw29_YJI/AAAAAAAAAIY/5KEAh-F0lgM/s400/Love-Greeting-Card--11.gif%5B1%5D.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5418725094069330066" /></a><br />അവളെ നീയറിയില്ല ലോകമേ,യിരവിന്റെ <br />മറവില്‍ നിശ്ശബ്ദം മിഴിവാര്‍ക്കയാവാം; <br />തെരുവിലൂടിരതേടിയലയുന്ന കഴുകന്റെ <br />നിഴല്‍കണ്ടു ഭയമാര്‍ന്നൊളിക്കയാവാം;<br />പകലന്തിയോളവും പുകതിന്നകില്‍പുകച്ച-<br />വനെയൂട്ടാനായ് തുടിക്കയാവാം; <br />ഒരുചാണ്‍വയറിന്റെ പശിയാറ്റുവാന്‍,കണ്ഠ-<br />മിടറിലും പാടിനടക്കയാവാം; <br />പതിവുപോല്‍ തോഴില്‍തേടിയലയുന്ന തനയനായ്‌ <br />ഹരിനാമ മന്ത്രം ജപിക്കയാവാം; <br />അരുമക്കിടാങ്ങളെയോരുനോക്കു കാണുവാന്‍ <br />കൊതിയാര്‍ന്നകലെയിരിക്കയാവാം; <br /> വിലപേശലിന്നൊടുവിലാരാരുമറിയാതെ,യൊ-<br />രുമുഴം കയറില്‍ പിടയ്ക്കയാവാം; <br />ഏകാന്തസ്വപ്നത്തിലറിയാതെ ,ചിറകാര്‍ന്നു<br />ഗഗനങ്ങള്‍ തേടിപ്പറക്കയാവാം. <br /> അവളെ നീയറിയില്ല ലോകമേ ,മെഴുകുപോ-<br />ലുരുകിയാശ്വാസം നിലയ്ക്കും വരെ!! <br />അവളെ നീയറിയില്ല ലോകമേ ,മെഴുകുപോ-<br />ലുരുകിയാശ്വാസം നിലയ്ക്കും വരെ!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7756011241935851756-1754081123442809950?l=thapasya11.blogspot.com' alt='' /></div>Bijlihttp://www.blogger.com/profile/15731485452097433188noreply@blogger.com36tag:blogger.com,1999:blog-7756011241935851756.post-64313947026761605422009-12-13T22:52:00.000-08:002009-12-13T22:54:03.195-08:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_1GP6Uhz7hXw/SyXgzWA_vZI/AAAAAAAAAIQ/i9nhv6r8dPU/s1600-h/letter-writing1%5B1%5D.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_1GP6Uhz7hXw/SyXgzWA_vZI/AAAAAAAAAIQ/i9nhv6r8dPU/s400/letter-writing1%5B1%5D.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5414981299670597010" /></a><br /><br />അമ്മയറിയാന്‍,<br />ഈ നനഞ്ഞൊട്ടിയ കടലാസ്സില്‍ <br />പടര്‍ന്ന നീലമഷിപ്പാടുകള്‍<br />എന്റെ ഹൃദയരക്തത്താല്‍ ചുവപ്പിക്കട്ടേ <br />പോയ എത്രയോ സംവത്സരങ്ങളില്‍ <br />അറിയാതെ പോയ നിന്റെ വാത്സല്യം <br />മാറിലീയിളംപൈതലിന്‍ മുഖം കാണ്‍കെ <br />ഇന്ന് തിരിച്ചറിയുന്നു .<br />പൊട്ടിയ താലിച്ചരടില്‍ വിരല്‍ത്തുമ്പമമര്‍ത്തി <br />ഈറന്‍ മിഴികള്‍ സാരിത്തുമ്പാല്‍ മറച്ച്<br />മന്ദഹസിച്ച്<br />യൌവ്വനവും മോഹവും എനിക്കായ് നേദിച്ച് <br />സായൂജ്യമടഞ്ഞവള്‍ നീ.<br />ത്യാഗമെന്നു പറയാതെപോയ നന്മ <br />കാണാതെ പോയി ഞാനും !<br />അര്‍ത്ഥമില്ലാത്ത മാപ്പപേക്ഷയാണിത് <br />വൈകിയെങ്കിലും സ്വീകരിക്കുക <br />വെറുക്കരുതൊരിക്കലും <br />ചിറകറ്റ വേഴാമ്പല്‍ പോലെ <br />ജിവിതസായാഹ്നത്തിലേകയായി <br />മിഴികളിലിറ്റു പ്രതീക്ഷയുമായി <br />നീ വാര്‍ക്കുന്ന കണ്ണീരിനു പകരം വെക്കാന്‍ <br />എന്റെയീ ശേഷിച്ച ജീവിതം മാത്രം!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7756011241935851756-6431394702676160542?l=thapasya11.blogspot.com' alt='' /></div>Bijlihttp://www.blogger.com/profile/15731485452097433188noreply@blogger.com24tag:blogger.com,1999:blog-7756011241935851756.post-26293516801661124922009-12-07T00:07:00.001-08:002009-12-07T00:14:47.049-08:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_1GP6Uhz7hXw/Sxy5Sr-EgTI/AAAAAAAAAH8/kU2NcNhzJZI/s1600-h/1809326_c020104b32_m%5B1%5D.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 211px; height: 188px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_1GP6Uhz7hXw/Sxy5Sr-EgTI/AAAAAAAAAH8/kU2NcNhzJZI/s400/1809326_c020104b32_m%5B1%5D.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5412404582884344114" /></a><br /><br />ആദാമിന്റെ പിന്‍ഗാമി<br />മാമൂദീസാ മുങ്ങി <br />അപ്പവും വീഞ്ഞും ഒറ്റയ്ക്ക് ഭക്ഷിച്ച്‌<br />മുപ്പതുവെള്ളിക്കാശിനു കൂടപ്പിറപ്പിനെ ഒറ്റി<br />സര്‍വ്വ പാപവും കുമ്പസാരക്കൂട്ടില്ത്തട്ടി<br />തിരുവചനം പൊരുളറിയാതെ വിഴുങ്ങി <br />ഏമ്പക്കം വിടുന്നു <br />ഉത്തമഭക്തന്‍ ,<br />നാഴികയ്ക്ക് നാല്‍പ്പതുവട്ടം <br />ഹരേരാമ ഹരേകൃഷ്ണ മന്ത്രമുരുവിട്ടു <br />പിന്‍വാതിലിലൂടെ കടന്ന്<br />നടയിലെപ്പുഴുവരിച്ച <br />പരമഭക്തന്റെ ദേഹത്ത് കാര്‍ക്കിച്ചു തുപ്പി <br />ഇഷ്ടദേവ ദര്‍ശനം സിദ്ധിച്ചു മോക്ഷം തേടുന്നു <br />കഷ്ടം!ഈ കാഴ്ചകള്‍ കണ്ടു <br />അകലെ കൈകോര്‍ത്തു ചിരിക്കുന്നുണ്ടാവാം <br />ക്രിസ്തുവും കൃഷ്ണനും !!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7756011241935851756-2629351680166112492?l=thapasya11.blogspot.com' alt='' /></div>Bijlihttp://www.blogger.com/profile/15731485452097433188noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-7756011241935851756.post-69110539624519035212009-11-15T04:28:00.000-08:002009-11-15T04:31:17.696-08:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_1GP6Uhz7hXw/Sv_0j5VKMzI/AAAAAAAAAH0/F278VVOfByQ/s1600-h/f24i%5B1%5D.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 262px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_1GP6Uhz7hXw/Sv_0j5VKMzI/AAAAAAAAAH0/F278VVOfByQ/s400/f24i%5B1%5D.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5404306975390053170" /></a><br />മണല്‍ കാട്ടിലെ <br />കൂട്ടിനകത്ത്‌ <br />പിടയുന്ന കിളിയായി<br />ഓരോ മാത്രയിലും <br />സ്വാതന്ത്ര്യം കൊതിച്ച്<br />അന്നദാതാവിന്റെ<br />അടങ്ങാത്ത തൃഷ്ണ <br />ശമിപ്പിക്കാന്‍ <br />എരിതീയിലും <br />വറചട്ടിയിലും<br />യൌവ്വനം പുകച്ചു തീര്‍ത്ത് <br />അവന്‍ സ്വരുക്കൂട്ടിയ <br />ഇത്തിരി സമ്പാദ്യത്തിന് <br />നാക്കു നീട്ടി <br />കാതങ്ങള്‍ക്കപ്പുറം <br />കുറേ മുഖങ്ങള്‍ !<br />പകലറുതിക്കൊടുവില്‍ <br />വീണു കിട്ടുന്ന <br />നുറുങ്ങു വിശ്രമ വേളയില്‍ <br />മിഴിനീരടര്‍ത്തി<br />അവന്‍ കുത്തിക്കുറിച്ചിട്ട <br />എണ്ണിയാലൊടുങ്ങാത്ത<br />ഓര്‍മ്മക്കുറിപ്പുകളിലെ <br />അതേ മുഖങ്ങള്‍ !!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7756011241935851756-6911053962451903521?l=thapasya11.blogspot.com' alt='' /></div>Bijlihttp://www.blogger.com/profile/15731485452097433188noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-7756011241935851756.post-22248694159159838852009-10-28T00:06:00.000-07:002009-11-01T06:05:49.580-08:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_1GP6Uhz7hXw/SufttDJZIcI/AAAAAAAAAHM/FrEUoOo14a4/s1600-h/image4-vi%5B1%5D.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 250px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_1GP6Uhz7hXw/SufttDJZIcI/AAAAAAAAAHM/FrEUoOo14a4/s400/image4-vi%5B1%5D.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5397544036621427138" /></a><br />വിധിയിന്നു വേടന്റെയൊളിയമ്പുമായെന്റെ-<br />യിണയെയെന്നരികിലായെയ്തു വീഴ്ത്തെ<br />ലോകമേ ,കേള്‍ക്കാതെ പോകയോ നീയെന്റെ -<br />യിടനെഞ്ചിനാത്മപ്രരോദനങ്ങള്‍ ?!<br /><br />ചേലറ്റു ചേറ്റില്‍പ്പുതഞ്ഞുമടിമുടി-<br />നിണമാര്‍ന്നുമിവിടെയീ വനവീഥിയില്‍<br />തുണയാരുമില്ലാതെയെന്നെത്തനിച്ചാക്കി <br />മറയുന്നു ദുഃഖമീയാത്മാവു ദുസ്സഹം<br /> <br />സ്മരണയില്‍ നിറയുന്നു കൈവല്യമായ്‌ നമ്മ-<br />ളൊരുമിച്ചു പാറിപ്പറന്ന നാള്‍കള്‍;<br />ഒരു കൊച്ചു നീഢമതില്പ്പുക്കിരുന്നുനാ-<br />മരുമയായ് നെയ്ത കിനാവുകളും ,<br />പതിയെയുരുമ്മിയും കൊക്കു ചേര്‍ത്തും പുതു-<br />മഴയത്തു ചിറകുകള്‍ ചേര്‍ത്തു വെച്ചും <br />ചെറുചൂടു തമ്മില്പ്പകര്‍ന്നുമൊരുമര-<br />ത്തണലില്‍ വച്ചൊരുകനി പങ്കു വെച്ചും <br />ഇരുദേഹമെന്കിലുമൊരുമനം പോലെനാ-<br />മിണകളായ് മധുരം നുണഞ്ഞ നാള്‍കള്‍. <br /> <br />അറിയുന്നു ഞാനിന്നു വിധിയെത്തടുക്കുവാ -<br />നരുതല്ലവനിയിലീശ്വരന്നും; <br />പ്രിയ സഖേയുയിര്‍വിട്ടു പോകിലും നീ തന്ന <br />സ്മൃതികള്‍ക്കു നിത്യവും കൂട്ടിരിക്കാം .<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7756011241935851756-2224869415915983885?l=thapasya11.blogspot.com' alt='' /></div>Bijlihttp://www.blogger.com/profile/15731485452097433188noreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-7756011241935851756.post-7213757590704185022009-10-13T05:04:00.000-07:002009-10-13T05:06:59.553-07:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_1GP6Uhz7hXw/StRtKt5shaI/AAAAAAAAAF8/tcd3sPrby6s/s1600-h/ggg%5B1%5D.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_1GP6Uhz7hXw/StRtKt5shaI/AAAAAAAAAF8/tcd3sPrby6s/s400/ggg%5B1%5D.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5392054684757034402" /></a><br /><br />നിശയുടെ ചിതയെരിഞ്ഞമര്‍ന്നു<br />പുനര്‍ജ്ജനിയുടെ കടവിലേക്ക് <br />തുഴഞ്ഞടുക്കുന്ന സൂര്യന്‍ <br />ചുംബിച്ചു തുടുപ്പിച്ച <br />ചക്രവാളം സാക്ഷി <br />എന്റെ പ്രണയം <br />അതിരുകളില്ലാത്തതായിരുന്നു <br />കിണറിലെ വട്ടക്കണ്ണാടിയില്‍<br />മുഖം നോക്കി <br />നീ മറഞ്ഞപ്പോള്‍ <br />ഉള്ളിലീക്കടലിന്റെ-<br />യിരമ്പല്‍ മാത്രമായിരുന്നു <br />ആയിരം തിരക്കൈകള്‍ നീട്ടി <br />ഇവളെന്നെ ഭ്രമിപ്പിക്കുന്നു ;<br />തുഴപോയ തോണിയില്‍ <br />മറുതീരമണയുമ്പോള്‍<br />അക്കരെ നീ കാണുമെന്നു!<br />കയ്യിലൊരു ചിമ്മിനിവിളക്കുകൂടിക്കരുതാം ഞാന്‍ ,<br />ഇത്തിരിവെട്ടത്തിലാമുഖമൊന്നുകൂടിക്കാണാന്‍!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7756011241935851756-721375759070418502?l=thapasya11.blogspot.com' alt='' /></div>Bijlihttp://www.blogger.com/profile/15731485452097433188noreply@blogger.com22tag:blogger.com,1999:blog-7756011241935851756.post-36187663562461160312009-10-04T01:05:00.001-07:002009-10-04T01:06:35.018-07:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_1GP6Uhz7hXw/SshXZabqiEI/AAAAAAAAAF0/gaELsoqhklA/s1600-h/W020080526500851791748%5B1%5D.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 271px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_1GP6Uhz7hXw/SshXZabqiEI/AAAAAAAAAF0/gaELsoqhklA/s400/W020080526500851791748%5B1%5D.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5388653048252500034" /></a><br /><br />അങ്ങുദൂരെയാപ്പഴയതറവാടിന്റെ -<br />യുമ്മറത്തിരുന്നാരോവിഷണ്ണനായ്‌ <br />നോക്കിനില്‍ക്കയായ്‌ പേരക്കിടാങ്ങള്‍തന്‍ <br />കാലടിപ്പാടു വീണ്ടും തെളിഞ്ഞുവോ? <br />വെറുതെ മിഴിനട്ടുമൊരുവേളകാതോര്‍ത്തു -<br />മോര്‍മ്മയില്‍ത്തന്‍കിടാങ്ങളെപ്പുല്കിയും <br />വഴിയിലിടറാതെകാക്കും സതീര്‍ത്ഥ്യനാം <br />വടിയില്‍ വിറയാര്‍ന്ന കയ്യാല്ത്തലോടിയും<br />ചെറുപ്രതീക്ഷതന്‍തിരിനാളമണയാതെ <br />കാത്തിരിക്കയാണിന്നുമെന്‍മുത്തച്ഛന്‍! <br /> <br />അരികിലായ്‌ ചൊല്ലി മുത്തശ്ശി ഖിന്നയായ് <br />അരുതു വെറുതെയീക്കാത്തിരിപ്പെന്തിനു?<br />വരികയില്ലിനിയാരുമീവൃദ്ധര്‍ക്ക്<br />തണലുമിത്തിരിത്തണ്ണീരുമേകുവാന്‍ ! <br /> നുകരുവാനായവര്‍ക്കുനല്കീയെത്ര <br />സ്നേഹപാഥേയമെന്നും പകുത്തു നാം <br />വഴിപിരിഞ്ഞുപോയെല്ലാരുമന്യരായ്<br />ഒടുവിലിരുളില്‍നാം നില്‍പ്പൂ അനാഥരായ്‌ !<br />അറിക ,ജീവിതസത്യമിതനശ്വരം<br />നിഴലുകള്‍ നമ്മള്‍ കൂട്ടായ് നടന്നവര്‍,<br />ഇടയില്‍ തളരാതെ തുടരണം യാത്ര<br />ഇനിയീ യാത്രയില്‍ നമുക്ക് നമ്മള്‍ മാത്രം !!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7756011241935851756-3618766356246116031?l=thapasya11.blogspot.com' alt='' /></div>Bijlihttp://www.blogger.com/profile/15731485452097433188noreply@blogger.com28tag:blogger.com,1999:blog-7756011241935851756.post-67824037554103471322009-10-01T05:31:00.000-07:002009-10-01T05:33:22.389-07:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_1GP6Uhz7hXw/SsShZebJKtI/AAAAAAAAAFs/jDn_piaScIY/s1600-h/Piu_lantern%5B1%5D.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_1GP6Uhz7hXw/SsShZebJKtI/AAAAAAAAAFs/jDn_piaScIY/s400/Piu_lantern%5B1%5D.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5387608513277668050" /></a><br /><br />അച്ഛന്‍ ,<br />മനച്ചിമിഴിലിന്നും<br />മായാത്തൊരോര്‍മയായ്‌<br />ഒരു കര്‍പ്പൂരപ്രഭയായ്<br />ബാല്യത്തിന്‍ സ്മൃതിസുഗന്ധമായ്‌<br />കനിവിന്റെ നെയ്ത്തിരിയായ്‌ <br />നിദ്രകളിലുണര്‍ത്തുപാട്ടായ്‌ <br />പുനര്‍ജന്മത്തിലെ <br />സ്പന്ദിതമോഹമായ്<br />(സ്നേഹിച്ചു കൊതിതീരാത്തതിനാല്‍)<br /> അച്ഛന്‍..!<br />ഒരു കര്‍ക്കിടകക്കാറ്റിലണഞ്ഞു പോയ <br />നിറദീപ നാളം...... !!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7756011241935851756-6782403755410347132?l=thapasya11.blogspot.com' alt='' /></div>Bijlihttp://www.blogger.com/profile/15731485452097433188noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-7756011241935851756.post-41629999623695045192009-09-29T06:52:00.001-07:002009-09-30T05:42:06.897-07:00"അച്ഛാ എന്റെ കൂട്ടുകാര്‍ക്കൊക്കെ മൊബൈല്‍ ഉണ്ട്...എനിക്കും വാങ്ങിത്തരണം ഒരു മൊബൈല്‍"....മകള്‍ വാശി പിടിച്ചു .അതുവരെ അവളുടെ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും സാധിച്ചു കൊടുത്തിരുന്ന സ്നേഹനിധിയായ ആ അച്ഛന് കീഴടങ്ങേണ്ടി വന്നു.<br /><br />"ശരി ,നിന്റെ പിറന്നാള്‍ വരട്ടെ ,നിനക്കൊരു മൊബൈല്‍ വാങ്ങിത്തരാം" അയാള്‍ സമ്മതിച്ചു .<br /> <br />പിന്നീടങ്ങോട്ടുള്ള രാത്രികളില്‍ മകള്‍ മൊബൈല്‍ ഫോണ്‍ സ്വപ്നം കണ്ടുറങ്ങി.ഒടുവില്‍ അവളുടെ പിറന്നാള്‍ ദിവസം വന്നെത്തി .അവള്‍ ആഗ്രഹിച്ചത്‌പോലെ പിങ്ക് നിറത്തില്‍ ,ക്യാമറയുള്ള ഒരു മനോഹരമായ മൊബൈല്‍ അച്ഛന്‍ അവള്‍ക്കു സമ്മാനിച്ചു ...അവള്‍ സന്തോഷം കൊണ്ട് തുള്ളിച്ചാടി . <br /> <br />പിറ്റേന്ന് സ്കൂളില്‍ പോവുമ്പോള്‍ തന്റെ മൊബൈല്‍ ഫോണ്‍ കൊണ്ടുപോവാന്‍ അവള്‍ മറന്നില്ല.സ്കൂളില്‍ മൊബൈല്‍ നിരോധിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലും കുട്ടികളുടെ വര്‍ണാഭമായ ബാഗുകളില്‍ മൊബൈലും ഇടം പിടിച്ചിരുന്നത് ആരും അറിഞ്ഞില്ല.അവളും കൂട്ടുകാരും പരസ്പരം എസ്.എം.എസുകളും ഫോട്ടോകളുമൊക്കെ കൈമാറി മൊബൈല്‍ ഫോണിന്റെ സാധ്യതകളെ പരമാവധി പ്രയോജനപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നു.....അതൊരു മായിക വലയം പോലെ അവരുടെ ജീവിതത്തെ നിത്യവും വലയം ചെയ്തു കൊണ്ടിരുന്നു... <br /> <br />അര്‍ദ്ധരാത്രിവരെ മുറിയടച്ചു പഠിച്ചു കൊണ്ടിരുന്ന മകളെ ഓര്‍ത്തു അച്ഛന്‍ കുരെയേറെക്കിനാവുകള്‍ കണ്ടു.(മകള്‍ കൂട്ടുകാരുമൊത്ത് മൊബൈല്‍ ചാറ്റി ങ്ങിലായിരുന്നു അത്രയും നേരമെന്നു പാവം ആ അച്ഛനറിഞ്ഞില്ല)<br /> <br />അന്നൊരു ഞായറാഴ്ച ആയിരുന്നു....വെറുതെ മൊബൈലിനെ താലോലിച്ചിരിക്കുകയായിരുന്ന അവള്‍ക്കു ഒരു എസ്.എം.എസ് വന്നു.ആകാംക്ഷാഭരിതയായി സ്വന്തം മൊബൈലിലേക്ക് നോക്കിയ അവളുടെ കണ്ണുകളില്‍ അഗ്നിയാളി ,കൈകള്‍ വിറച്ചു ,പിടയുന്ന നെഞ്ചുമായി അവള്‍ ഒന്ന് കൂടി മൊബൈലിലേക്ക് നോക്കി, അതേ..... അതൊരു നഗ്ന ചിത്രമായിരുന്നു ......മറ്റാരുടേതുമല്ല .......അവളുടേത്‌ തന്നെ.......ഏതോ സുഹൃത്ത്‌ കാണിച്ച വികൃതിയാവാം......<br /> <br />പിറ്റേന്ന് നേരം വെളുത്തപ്പോള്‍ അച്ഛന്‍ മകളെ അന്വേഷിച്ചു ....പക്ഷെ അവളെ വീട്ടില്‍ എവിടെയും കാണാനായില്ല......അയാളുടെ കണ്ണുകളില്‍ തീപ്പൊരിപാറി ......!!എവിടെപ്പോയതാവാം..?/അയാള്‍ നാലുപാടുമന്വേഷിച്ചു......ഒടുവില്‍ അയാളെത്തെടിയെത്തിയത് റെയില്‍വേ ട്രാക്കില്‍ ചതഞ്ഞരഞ്ഞ നിലയില്‍ കാണപ്പെട്ട മകളുടെ മരണവാര്‍ത്തയായിരുന്നു .......<br /><br />മകളുടെ ചോരവാര്ന്നൊലിച്ച ശരീരം നെഞ്ചോടു ചേര്‍ത്ത് പിടിച്ചു അയാള്‍ പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു..<br /><br />"പാവം കുട്ടി ,അതിനു ആ മൊബൈല്‍ വാങ്ങിക്കൊടുക്കണ്ട വല്ല കാര്യവുമുണ്ടായിരുന്നോ..ഇയാള്‍ക്ക്..??"കണ്ടു നിന്നവര്‍ മനുഷ്യത്വത്തിന്റെ കണിക പോലുമില്ലാതെ നിര്ദ്ദയരായി പിറുപിറുത്തു ..<br /><br />രക്തക്കറ പുരണ്ട മകളുടെ പാവാടയുടെ പോക്കറ്റില്‍ നിന്നും മൊബൈല്‍ ഫോണ്‍ താഴെ വീണു....അടുത്തനിമിഷം ഒരു ഭ്രാന്തനെപ്പോലെ അയാള്‍ ആ മൊബൈല്‍ ഫോണ്‍ നിലത്തു തല്ലിപ്പൊട്ടിച്ചു.....ചുറ്റും ശ്മശാന മൂകത തളം കെട്ടി..... അപ്പോള്‍ ചുറ്റിനും കൂടി നിന്ന ഓരോരുത്തരും ആ രംഗം സ്വന്തം മൊബൈല്‍ ക്യാമറയില്‍ പകര്‍ത്തുകയായിരുന്നു.......!!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7756011241935851756-4162999962369504519?l=thapasya11.blogspot.com' alt='' /></div>Bijlihttp://www.blogger.com/profile/15731485452097433188noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-7756011241935851756.post-14878582832457100772009-09-27T00:22:00.000-07:002009-09-27T00:22:27.209-07:00<a href="http://bahrainboolokam.blogspot.com/2009/09/blog-post_27.html">ബഹറിന്‍‍ ബൂലോഗം: അര്‍ബുദം</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7756011241935851756-1487858283245710077?l=thapasya11.blogspot.com' alt='' /></div>Bijlihttp://www.blogger.com/profile/15731485452097433188noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7756011241935851756.post-68280982183662512312009-09-27T00:16:00.000-07:002009-09-27T00:17:22.419-07:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_1GP6Uhz7hXw/Sr8RW0jv-XI/AAAAAAAAAFk/sd1jBivr4-s/s1600-h/53125300.C6UEbdkv.53125300.r6YX6qMS.53125300.6n2idU93.Ericeira107copy_1%5B1%5D.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 303px; height: 400px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_1GP6Uhz7hXw/Sr8RW0jv-XI/AAAAAAAAAFk/sd1jBivr4-s/s400/53125300.C6UEbdkv.53125300.r6YX6qMS.53125300.6n2idU93.Ericeira107copy_1%5B1%5D.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5386042763121785202" /></a><br /><br />ചാരുകസേരയില്‍ <br />കണ്ഠംനാളത്തെ അഗ്നിവിഴുങ്ങുന്ന <br />വേദന മറക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചു കിടന്നു <br />ഇന്നലെയുടെ താളില്‍ <br />തെറ്റിയ കണക്കുകള്‍ <br />ഒരാവര്‍ത്തി കൂടി <br />കൂട്ടിയും കിഴിച്ചും <br />ഗുണിച്ചും ഹരിച്ചും<br />കിട്ടിയത് വട്ടത്തിലൊരു രൂപം! <br />മുപ്പതു വെള്ളിക്കാശിനു <br />ഒറ്റു കൊടുത്തത് കൂടപ്പിറപ്പിനെ !<br />ഒറ്റയാള്‍ പോരാട്ടം നടത്തി <br />കുന്നു കൂട്ടിയ 'ബാങ്ക് ഡെപ്പോസിറ്റു'കള്‍ <br />'സാനിട്ടോറിയ'ത്തിലെ ഇരുട്ടറയില്‍ <br />ചുമച്ചു മരിച്ച അമ്മയെ <br />വാങ്ങി തന്നില്ല <br />മിഴികളില്‍ <br />അശാന്തിയുടെ നിഴല്‍ക്കൂത്ത്!<br />തിരിച്ചു പോകാന്‍ വഴിയെവിടെ ?<br />നന്മയുടെ കാല്പ്പാടുകളെല്ലാം <br />മാഞ്ഞു പോയിരിക്കുന്നു <br />മനസ്സിലെന്നോ പടര്‍ന്നു കയറിയ <br />അര്‍ബുദ കോശങ്ങള്‍ <br />ശരീരത്തെയും കാര്‍ന്നിരിക്കുന്നു !<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7756011241935851756-6828098218366251231?l=thapasya11.blogspot.com' alt='' /></div>Bijlihttp://www.blogger.com/profile/15731485452097433188noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-7756011241935851756.post-23583454274870970952009-09-23T05:59:00.000-07:002009-09-24T01:46:10.664-07:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_1GP6Uhz7hXw/SrobwMHeXuI/AAAAAAAAAFQ/KfOqUbJks3E/s1600-h/The-Rain-That-Falls-by-RedFraction%5B1%5D.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 302px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_1GP6Uhz7hXw/SrobwMHeXuI/AAAAAAAAAFQ/KfOqUbJks3E/s400/The-Rain-That-Falls-by-RedFraction%5B1%5D.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5384646819175096034" /></a><br /><br />മഴ പെയ്തു തോരുകയാണ് <br />വെളിയിലിപ്പഴും ;<br />ഇരുളിലെപ്പഴോ കത്തിച്ചു വെച്ച <br />നെയ്‌ വിളക്കണയാറാ യിരിക്കുന്നു.; <br />ഈയാമ്പാറ്റകള്‍ ,ഈശ്വരന്‍ കനിഞ്ഞു നല്കിയ<br />ക്ഷണിക ജീവിതം <br />വെടിയുവാനരുതാഞ്ഞി-<br />വിടെയീ പുസ്തകത്താളിലൂടിഴയുന്നു....... <br />ഒരു കരിന്തിരി ഇടറി വീണെന്റെ <br />കരതലം നീറി നീറിപ്പുകയുന്നു.......<br />പുറമേ ഇരവാണ് , മഴയാണ് ,കുളിരാണ് ,<br />ഉള്ളിലോ നേര്‍ത്ത നിനവിന്റെ നോവാണ് ;<br />ഒന്നുമോര്‍ക്കുവാനില്ല ,ഈ ജീവിതം <br />മഞ്ഞു പെയ്യാത്ത പാഴ്മരു മാത്രമാം.....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7756011241935851756-2358345427487097095?l=thapasya11.blogspot.com' alt='' /></div>Bijlihttp://www.blogger.com/profile/15731485452097433188noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-7756011241935851756.post-35874666470907036352009-09-16T05:57:00.000-07:002009-09-24T01:47:23.624-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_1GP6Uhz7hXw/SrDhAsmqucI/AAAAAAAAAD4/2miJ-D9yVeo/s1600-h/3013442591_68b3e968c4_o.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_1GP6Uhz7hXw/SrDhAsmqucI/AAAAAAAAAD4/2miJ-D9yVeo/s400/3013442591_68b3e968c4_o.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5382048956797336002" /></a><br /><br /><br />ഏതോ ജന്മസുകൃതം പോലെ<br />മങ്ങിയ സ്വപ്നങ്ങള്‍ക്ക്<br />നിറച്ചാര്‍ത്തേകാന്‍<br />ക്യാന്‍വാസുമായി വന്ന ചിത്രകാരാ<br />വര്‍ഷങ്ങള്‍ പോയതറിയാതെ<br />നമ്മളിന്നുമീ<br />ജന്മാന്തര ബന്ധത്താല്‍<br />ബന്ധനസ്ഥരായി<br />ഒരേ കുടക്കീഴില്‍<br />സഹയാത്രികരെപ്പോലെ .......<br /> തുടരണമീ യാത്ര.......<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7756011241935851756-3587466647090703635?l=thapasya11.blogspot.com' alt='' /></div>Bijlihttp://www.blogger.com/profile/15731485452097433188noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-7756011241935851756.post-27636582389867779832009-09-09T12:01:00.000-07:002009-09-24T01:47:43.431-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_1GP6Uhz7hXw/Sqf-pJs4X8I/AAAAAAAAACo/Aq-hN3czLRs/s1600-h/3266857435_9f8edb55e3_b.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5379548262849601474" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: pointer; HEIGHT: 266px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_1GP6Uhz7hXw/Sqf-pJs4X8I/AAAAAAAAACo/Aq-hN3czLRs/s400/3266857435_9f8edb55e3_b.jpg" border="0" /></a><br />വഴിക്കോണില്‍ മരം<br />പുഞ്ചിരിച്ചു<br />വഴിയമ്പലമായി<br />എരിവേനലില്‍ തണലായി `<br />ചിലമ്പിത്തുള്ളുന്ന ഇടവപ്പാതിയില്‍<br />കുടയായി<br />മഴച്ചീളുകള്‍ക്കൊപ്പം അടര്‍ന്നു വീണ<br />പറക്കമുറ്റാത്ത കിളിക്കുഞ്ഞിനു<br />പാര്‍ക്കാന്‍ ചില്ലയേകി,<br />വസന്തത്തില്‍ പൂവിട്ട്<br />പരിമളം പടര്‍ത്തി<br />ചക്രവാളങ്ങളെ ചുംബിച്ചു,<br />ഋതുഭേദങ്ങളില്‍ പുനര്‍ജ്ജനിച്ച്<br />തലയെടുപ്പോടെ<br />കാലാന്തരങ്ങളില്‍,<br />നിയതിയുടെ വിളയാട്ടങ്ങളില്‍<br />ശാഖകളുലഞ്ഞു;<br />ഇലകള്‍ പൊഴിഞ്ഞു പൂക്കള്‍ കരിഞ്ഞു ;<br />നഗ്നയായി ,<br />വഴിയാത്രക്കാര്‍ നെറ്റി ചുളിച്ച്<br />പുതിയ തണല്‍ തേടിപ്പോയി..<br />ഒടുവിലത്തെ പ്രതീക്ഷ!;<br />മരം കിളിക്കുഞ്ഞിനെ നോക്കി<br />കണ്ടില്ല ;<br />അപ്പഴേക്കും കിളിക്കുഞ്ഞും<br />പറക്കാന്‍ <br />പഠിച്ചിരുന്നു....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7756011241935851756-2763658238986777983?l=thapasya11.blogspot.com' alt='' /></div>Bijlihttp://www.blogger.com/profile/15731485452097433188noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-7756011241935851756.post-75335592061133750942009-09-09T11:07:00.000-07:002009-09-24T01:48:16.955-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_1GP6Uhz7hXw/Sqf7OPwI4rI/AAAAAAAAACg/1YidS2gZyek/s1600-h/1138062619_b49e1f36ba.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 357px; height: 400px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_1GP6Uhz7hXw/Sqf7OPwI4rI/AAAAAAAAACg/1YidS2gZyek/s400/1138062619_b49e1f36ba.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5379544502082527922" border="0" /></a><br /><br /><br />മനസ്സുകള്‍ക്കിടയില്‍ അതിര്‍വരമ്പുകള്‍ <br />രൂപപ്പെട്ടു കഴിഞ്ഞിരുന്നു;<br />ശരീരവ്യാകരണത്തിനപ്പുറം <br />അവളുടെ മനസ്സെന്ന പ്രഹേളികയിലെക്കു<br />നടന്നടുക്കാനാവുന്നില്ല,<br />ഒരു നിമിഷത്തിന്റെ ആത്മചോദനയില്‍ <br />പരസ്പരം ചൊരിഞ്ഞ <br />സ്നേഹശാപച്ചലനങളുടെ ബാക്കിപത്രം പോലെ <br />പഴുപ്പുണങ്ങാത്ത മുറിവുകള്‍ <br />ഇടവേളകളില്‍ അലോസരപ്പെടുത്തി, <br />ഏറ്റു പറച്ചിലുകള്‍ ആവാമായിരുന്നു,<br />ഗര്‍വ്വത്തിന്റെ തിമിരത്താല്‍ <br />ഇടുങ്ങിയ മനസ്സിന്റെ ഉള്‍ക്കാഴ്ച പോലും നഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നു ;<br />നീതിദേവതയുടെ തുലാസ്സില്‍ ,<br />ശരിയും തെറ്റും മാറി മാറി തൂങ്ങി, <br />തെറ്റുകള്‍ പെരുകിയ തട്ട് താഴ്ന്നു തുടങ്ങി ,<br />ഇനിയൊരു കയ്യൊപ്പിന്റെ അകലം മാത്രം!<br />ഒടുവില്‍ നീണ്ട യാത്രാമൊഴി ,<br />പരസ്പരം അന്യരെപ്പോലെ,<br />മിഴികളില്‍ വെറുങ്ങലിച്ച ചിരിയുമായി <br />നമുക്ക് വേര്‍പിരിയാം....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7756011241935851756-7533559206113375094?l=thapasya11.blogspot.com' alt='' /></div>Bijlihttp://www.blogger.com/profile/15731485452097433188noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7756011241935851756.post-61009322321658821842009-09-09T07:22:00.000-07:002009-09-24T01:48:36.959-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_1GP6Uhz7hXw/Sqe-bDodPmI/AAAAAAAAABk/ZNDFlguH0Yk/s1600-h/79046518_402ab8a8f3_o.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 279px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_1GP6Uhz7hXw/Sqe-bDodPmI/AAAAAAAAABk/ZNDFlguH0Yk/s400/79046518_402ab8a8f3_o.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5379477651958087266" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;"><div class="para">ഓണ നിലാവിന്റെ ചന്തം<br />പേറുമോര്‍മ്മകള്‍‍ക്കെന്തു സുഗന്ധം!<br />കണ്ണടച്ചാലും തുറന്നാലുമിന്നുമീ -<br />യോര്‍മ്മകള്‍ മാത്രമെന്‍ സ്വന്തം!<br />കോട്ടിയ കുമ്പിള്‍ നിറയെ,<br />തുമ്പപ്പൂവും പതിറ്റടിപ്പൂവും;<br />പാടത്തിറങ്ങിച്ചെളിയില്‍ കാല്‍ പൂഴ്ത്തി ,<br />കാക്കപ്പൂ തേടിയ ബാല്യം!<br />അത്തം മുതല്‍ പത്തു നാളും,<br />മുറ്റത്തു പൂക്കളം തീര്‍ക്കുമനന്യം! <br />ഊഞ്ഞാലിലാട്ടവും,കൂട്ടര്‍-<br />ക്കൊത്തുകാട്ടും,കുറുമ്പും സഹര്‍ഷം! <br />നാക്കില,നീട്ടി വിളമ്പും ,ഓണ -<br />സ്സദ്യയതെത്ര കെങ്കേമം !<br />മേമ്പൊടിപ്പായാസം മാത്രം പോരും ,ഹാ!<br />ഓണമന്നെത്ര മനോജ്ഞം! </div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7756011241935851756-6100932232165882184?l=thapasya11.blogspot.com' alt='' /></div>Bijlihttp://www.blogger.com/profile/15731485452097433188noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7756011241935851756.post-74332733347030660672009-09-09T07:17:00.000-07:002009-09-24T01:49:00.244-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_1GP6Uhz7hXw/Sqe5mjhTOaI/AAAAAAAAABc/N5ZucqcVOuY/s1600-h/1272697098_a1d717dd9b_o.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_1GP6Uhz7hXw/Sqe5mjhTOaI/AAAAAAAAABc/N5ZucqcVOuY/s400/1272697098_a1d717dd9b_o.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5379472351938427298" border="0" /></a><br /> മനസ്സിന്നു ശാന്തമാണ് ;<br />നിതാന്തമാം നിര്‍വികാരത മാത്രം..!!<br />പ്രണയത്തിന്റെ കുഞ്ഞു കാറ്റിനു പോലും <br />കടന്നു വരാനാവാത്ത വിധം <br />വാതായനങ്ങള്‍<br />ഞാന്‍ താഴിട്ടു കഴിഞ്ഞു ;<br />ഒരു മയില്‍പ്പീലിത്തുണ്ട്‌ പോലെ <br />മനസ്സിന്റെ പുസ്തകത്താളിലൊളിച്ചു വെച്ച <br />മോഹങ്ങളെങ്ങോ പറന്നു പോയിരിക്കുന്നു.;<br />ഏതോ വേലിയേറ്റത്തില്‍ <br />ചിതറിക്കളഞ്ഞു പോയ <br />സ്വപ്നചിപ്പികള്‍ തിരഞ്ഞു<br />തിരികെത്തരാന്‍ ഇനിയൊരാളും വരില്ല,<br /> മനസ്സിന്നു ശാന്തമാണ് ;<br />പാതി മുറിഞ്ഞ കിനാക്കളുടെ <br />മിന്നലാട്ടങ്ങളില്ല,<br />പ്രണയ ദാഹത്തിന്റെ <br />അടങ്ങാത്ത അലകളില്ല,<br />ചിറകെരിഞ്ഞ മോഹങ്ങളുടെ <br />തേങ്ങല്കളില്ല ;<br />തിരയടങ്ങിയ കടല്‍ പോലെ, <br />ശീതളമായ തടാകം പോലെ, <br />എന്റെ മനസ്സിന്നു ശാന്തമാണ്‌ .<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7756011241935851756-7433273334703066067?l=thapasya11.blogspot.com' alt='' /></div>Bijlihttp://www.blogger.com/profile/15731485452097433188noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-7756011241935851756.post-56130251516282109812009-09-09T07:09:00.000-07:002009-09-24T01:49:18.545-07:00<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_1GP6Uhz7hXw/Sqe4hcMuw_I/AAAAAAAAABU/H-1sYBw1_SQ/s1600-h/2922220237_4c37e41ca1_o.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 368px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_1GP6Uhz7hXw/Sqe4hcMuw_I/AAAAAAAAABU/H-1sYBw1_SQ/s400/2922220237_4c37e41ca1_o.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5379471164562129906" border="0" /></a><br /><div class="para">ചില രാത്രികളില്‍ മാത്രമാണ് <br />ഭാവനയുണരുന്നത്;<br />ഗര്‍ഭപാത്രത്തെച്ചുട്ടുനീറ്റുന്ന<br />പേറ്റുനോവ്‌ പോലെ ,<br />ഉച്ചി മുതല്‍ പാദം വരെ<br />പെരുത്തു കയറുന്ന വേദനയാണ് <br />നെഞ്ചിലൊരു പുളിച്ചു തികട്ടല്‍ !<br />അസ്ഥികളിലൂടെ<br />അരിച്ചരിച്ചിറങ്ങുന്ന വേദന <br />കടിച്ച്ചമര്‍ത്തിപ്പുലരുവോളം!<br />പേറെടുപ്പിനു<br />സാക്ഷ്യം വഹിച്ച പ്രഭാതം ;<br />പിറവിക്കു പേരുമിട്ടു,കവിത !! </div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7756011241935851756-5613025151628210981?l=thapasya11.blogspot.com' alt='' /></div>Bijlihttp://www.blogger.com/profile/15731485452097433188noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-7756011241935851756.post-62090329985544322512009-09-09T06:58:00.000-07:002009-09-24T01:50:00.536-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_1GP6Uhz7hXw/Sqe2p7IlvoI/AAAAAAAAABM/S8Mpn94Ra84/s1600-h/2752240311_1ba1f5084b_b.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 267px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_1GP6Uhz7hXw/Sqe2p7IlvoI/AAAAAAAAABM/S8Mpn94Ra84/s400/2752240311_1ba1f5084b_b.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5379469111281958530" border="0" /></a><br />വിരഹത്തിന് കുങ്കുമം പടര്‍ന്ന <br />കവിളുമായ് സന്ധ്യ പിരിയുമ്പോള്‍ <br />നിശയിലേക്ക് മൂരി നിവര്‍ത്തി നഗരം.<br />നക്ഷത്രവിളക്കുകള്‍ക്കു താഴെ <br />വീഥിയിലൂടെ <br />പരക്കം പായും നിഴലുകള്‍... <br />മാളങ്ങളിലെ പുകമറയ്ക്കുള്ളില്‍ നിന്നിറ്റു <br />വെട്ടവും വായുവും തേടി <br />എരിതീയില്‍ വെന്ത പകലിന് <br />അറുതിയിലേക്കാ പ്രയാണം !<br />നിഴലുകള്‍ പ്രണയിക്കുന്നത്‌ <br />നിശയെ ;<br />നഗരവും !!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7756011241935851756-6209032998554432251?l=thapasya11.blogspot.com' alt='' /></div>Bijlihttp://www.blogger.com/profile/15731485452097433188noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7756011241935851756.post-33516146834263026512009-09-09T06:51:00.000-07:002009-09-24T01:50:19.840-07:00<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_1GP6Uhz7hXw/Sqezlxh5Q_I/AAAAAAAAAA8/Q6wfcQ5eGos/s1600-h/1354304194_eae7690654_o.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_1GP6Uhz7hXw/Sqezlxh5Q_I/AAAAAAAAAA8/Q6wfcQ5eGos/s320/1354304194_eae7690654_o.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5379465741449380850" border="0" /></a><br /><div class="para">ഇരവിന്റെ നിശ്ശബ്ദത ഭേദിച്ച് ,<br />മനസ്സിന്റെ കിളിവാതിലില്‍ <br />ഒരു ചാറ്റല്‍ മഴ പോലെ ,<br />ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ ചൂഴ്ന്നും <br />ഉള്‍പ്പുളകങ്ങളുണര്‍ത്തിയും നീ വന്നു ;<br />നീ പകര്‍ന്ന നോവ്‌<br />മനസ്സില്‍ പിറവി കാത്തു കിടന്നു<br />ഉണര്‍ന്നപ്പോള്‍ കണി കണ്ടത്<br />നിന്റെ മുഖം..<br />കറുത്ത വടിവൊത്ത അക്ഷരങ്ങളില്‍<br />നിന്റെ മൃദുസ്മേരം;<br />ആ കവിളില്‍ തലോടി ഞാന്‍ <br />അഭിമാനത്തോടെ മൊഴിഞ്ഞു,<br />"നീയെത്ര സുന്ദരി..!!"<br />നീ വീണ്ടും ചിരിച്ചു ,<br />പരിഹാസത്തിന്റെ വക്രിച്ച ചിരി..!<br />"കാക്കയ്ക്കും തന്‍ കുഞ്ഞു <br />പൊന്‍കുഞ്ഞു എന്നാണല്ലോ.."<br />നിന്റെ സൌന്ദര്യം മാറ്റുരയ്ക്കാനുറച്ചു <br />വേദിയി നിരന്ന് സുന്ദരിമാര്‍ ,<br />കറുപ്പും, ചുവപ്പും, ഏഴഴകുകളില്‍ ..!! <br />എന്റെ ചൊടിയിലെ ചിരി മാഞ്ഞു ,<br />അഹം ആയുധം വെച്ച് കീഴടങ്ങി ,<br />തിരിച്ചറിവിന്റെ വെട്ടത്തിലേക്കു നൂണു,<br />അപ്പഴും നീ ചിരിക്കുകയായിരുന്നു <br />എന്റെ മൂഢത്വത്തെയോര്‍ത്ത് .....!!! </div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7756011241935851756-3351614683426302651?l=thapasya11.blogspot.com' alt='' /></div>Bijlihttp://www.blogger.com/profile/15731485452097433188noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7756011241935851756.post-91577546147586252162009-09-09T06:34:00.000-07:002009-09-24T01:50:41.354-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_1GP6Uhz7hXw/SqexMb9v8DI/AAAAAAAAAA0/-9qyx38Oa4k/s1600-h/3421708851_874524a7a4_o.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 214px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_1GP6Uhz7hXw/SqexMb9v8DI/AAAAAAAAAA0/-9qyx38Oa4k/s320/3421708851_874524a7a4_o.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5379463107140644914" border="0" /></a><br /><br />വഴിയോരങ്ങളില്‍ ,<br />നിരത്തുകളില്‍ ,<br />ഞരക്കമറ്റ ജീവന്റെ അവശേഷിപ്പുകള്‍..<br />ഇവര്‍ ,<br />ഇന്നലെ വാളെടുത്തവര്‍ ‍,<br />ഇന്ന്<br />മറ്റൊരു വാളിനാല്‍<br />വിധിയെ തിരുത്തിയവര്‍ ‍...<br />ഇരുളില്‍ <br />തിളങ്ങുന്നകൊടുവാള്‍ത്തലപ്പുകള്‍<br />ഇറ്റു വീഴുന്ന ചുവപ്പ്..<br />മാറാല മൂടിയ അടുക്കളയില്‍ ‍,<br />ആറിത്തണുത്ത കഞ്ഞി ,<br />മുഖത്തു<br />കരുവാളിപ്പുമായി <br />ശൂന്യതയിലേക്ക്<br />വഴിക്കണ്ണുമായി ഒരമ്മ ;<br />നവവധുവിന്റെ നെറ്റിയില്‍ <br />സീമന്ത സിന്ദൂരം ;<br />ജനലഴിക്കപ്പുറം<br />ഇരുട്ടില്‍<br />കാലൊച്ചകള്‍ക്കായുള്ള കാത്തിരിപ്പ്‌ ,<br />മിഠായി വാങ്ങാന്‍ പോയ അച്ഛന്‍ ,<br />അക്ഷമനായി മകന്‍ <br />"എനിക്ക് ചൊമന്ന മിഠായി വേണം "<br />കാത്തിരിപ്പുകള്‍ക്ക്<br />യുഗങ്ങളുടെ ദൈര്‍ഘ്യം.......!!!<br />അലര്‍ച്ചകള്‍ കേട്ടുണര്‍ന്ന<br />പ്രഭാതം ,<br />ചുറ്റും കലമ്പിപ്പറക്കുന്ന<br />കാകന്മാര്‍,<br />അലമുറകള്‍,<br />തേങ്ങലുകള്‍ ,<br />നെടുവീര്‍പ്പുകള്‍,<br />പുളിച്ച കഞ്ഞിയില്‍,<br />നുരയുന്ന പുഴുക്കള്‍,<br />കണ്ണീര്‍ വറ്റി ,<br />കരള്‍ പിടഞ്ഞു ,അമ്മ<br />കണ്‍കളില്‍ ,<br />തളം കെട്ടിയ നിസ്സംഗത;<br />സാരിത്തുമ്പിലമര്‍ന്ന മുഖം<br />നവവധു ;<br />നിര്‍വികാരതയുടെ മരവിപ്പിലാണ്ട്...<br />ചിതറിയ<br />ചൊമന്ന മിഠായികള്‍<br />പെറുക്കി മകന്‍ .........<br />അച്ഛനും അതേ ചൊമപ്പ് ;<br /><br />ആര്‍പ്പു വിളികള്‍ പിന്നില്‍ ,<br />ഇവര്‍ ധീരരക്തസാക്ഷികള്‍ ..!!!<br />മരിച്ചവര്‍ക്കായി,<br />നീളുന്ന ഘോഷയാത്രകള്‍ ,<br />അനുസ്മരണ യോഗങ്ങള്‍ ,<br />ബസ്‌ ഷെല്‍ട്ടറുകള്‍,<br />വായനശാലകള്‍..........<br />കാലഭേദങ്ങളില്‍<br />മറവിയുടെ മറവിലേക്ക്<br />അവരും.....<br />തെരുവുകള്‍ വീണ്ടും സജീവം ;<br />ജാഥകള്‍ ,<br />മുദ്രാവാക്യങ്ങള്‍ ,<br />അണിയറയില്‍ വീണ്ടും <br />പടയൊരുക്കങ്ങള്‍ , ചര്‍ച്ചകള്‍ ‍,<br />വീണ്ടും തുടര്‍ക്കഥ ....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7756011241935851756-9157754614758625216?l=thapasya11.blogspot.com' alt='' /></div>Bijlihttp://www.blogger.com/profile/15731485452097433188noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7756011241935851756.post-17164896082560332452009-09-09T06:08:00.000-07:002009-09-24T01:51:48.462-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_1GP6Uhz7hXw/SqybfXjFeRI/AAAAAAAAACw/lt-pUvPXAho/s1600-h/219864622_622ac89ff2_b.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 363px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_1GP6Uhz7hXw/SqybfXjFeRI/AAAAAAAAACw/lt-pUvPXAho/s400/219864622_622ac89ff2_b.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5380846618000324882" /></a><br />ഒരു വൃത്ത്ത്തിനുള്ളില്‍ <br />ഞാനും നീയും <br />നിന്റെ ലക്ഷ്മണരേഖയ്ക്കിപ്പുറം <br />മനസ്സാകുന്ന കുഞ്ഞാറ്റക്കിളി ,<br />തൂവലൊതുക്കി,<br />ചിറകുരുമ്മി ,<br />അനുസരണയുള്ള കുട്ടിയെപ്പോലെ. <br />പറന്നുയരാന്‍ വെമ്പുന്ന <br />മോഹങ്ങളെ നെറുകിലെ<br />സിന്ദൂരത്തിലാവാഹിച്ചു,<br />അവള്‍ വീണ്ടും എരിയുകയാണ്,<br />കത്തിത്തീരും വരെ <br />നിനക്കായ്,നിനക്കായ് മാത്രം !!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7756011241935851756-1716489608256033245?l=thapasya11.blogspot.com' alt='' /></div>Bijlihttp://www.blogger.com/profile/15731485452097433188noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7756011241935851756.post-76120048607502446462009-09-09T06:00:00.000-07:002009-09-24T01:52:06.998-07:00<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_1GP6Uhz7hXw/Sqenp17DMMI/AAAAAAAAAAc/UJ0hRGELH2A/s1600-h/1258911364_56093a922c_o.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 326px; height: 400px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_1GP6Uhz7hXw/Sqenp17DMMI/AAAAAAAAAAc/UJ0hRGELH2A/s400/1258911364_56093a922c_o.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5379452617208574146" border="0" /></a><br />എന്റെ ഈറന്‍ മിഴികളില്‍ നോക്കാതെ,<br />ഒന്നു മിണ്ടാതെ .. ഒരു പാട്ടു മൂളാതെ;<br />ഇവിടെയീമരത്തണലില്‍ വെച്ചിന്നുനീ<br />വഴിപിരിഞ്ഞെങ്ങോ നടന്നു മാഞ്ഞീടവെ<br />എന്തു പറയുവാന്‍ ഞാനുമെന്നുള്‍ത്തടം<br />വിങ്ങി നീറുന്ന നേരത്തു പ്രിയ സഖേ???<br />നമ്മള്‍ കൈയ്യുകള്‍ കോര്‍ത്തു നടന്നൊരാ-<br />വീഥികള്‍ വീണ്ടുമോര്‍മ്മയില്‍ നീളവേ<br />ആഗ്രഹിച്ചുപോയി ഞാനുമിന്നൊരുമാത്ര<br />കാലചക്രത്തിന്‍ ഗതിയെ നിര്‍ത്തുവാന്‍.....<br />അറിയാതെയൊരുനാളില്‍ മൃദു സ്മിതം തൂകിനീ<br />ഒരു തെന്നലായെന്‍ ചാരത്തണഞ്ഞതും<br />നിന്‍ സ്നേഹ വായ്പിനാല്‍ തഴുകി തലോടിയെന്‍<br />കവിളിലെ കണ്ണീര്‍ക്കണങ്ങള്‍ ‍തുടച്ചതും<br />അരുണകിരണങ്ങളേറ്റു തിളങ്ങുമെന്‍<br />മുടിയിഴകളില്‍ വിരലുകള്‍ കോര്‍ത്തതും<br />മിഥുനപ്പെയ്ത്തില്‍ കുടചെരിച്ചിത്തിരി<br />മധുരമാരിയെന്‍ മെയ്യിലിറ്റിച്ചതും<br />പതിയെ മടിയില്‍ തലചായ്ച്ചു നീയെന്റെ<br />കാതില്‍ കുഞ്ഞു കുസ്രുതികള്‍ ചൊന്നതും<br />നീ തന്ന പൂക്കൂട നെഞ്ചോടു ചേര്‍ത്തതും<br />പിന്നെയൊന്നായികനവുകള്‍ നെയ്തതും<br />ഒടുവിലൊരു പുഴയായൊഴുകാന്‍ കൊതിച്ചതും<br />ഒക്കെയോര്‍ത്തുപോകുന്നു<br />ഞാനൊരുമാത്രയായിവിടെ നീയെന്റെ<br />കൈകള്‍ വിടുവിച്ചു വിടയോതി നീങ്ങവേ...</div <br /><br />><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7756011241935851756-7612004860750244646?l=thapasya11.blogspot.com' alt='' /></div>Bijlihttp://www.blogger.com/profile/15731485452097433188noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7756011241935851756.post-47916652969412702792009-09-09T05:54:00.000-07:002009-09-24T01:52:29.023-07:00<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_1GP6Uhz7hXw/SqemRk1KkrI/AAAAAAAAAAU/NA6_slCLZ2M/s1600-h/image003.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 213px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_1GP6Uhz7hXw/SqemRk1KkrI/AAAAAAAAAAU/NA6_slCLZ2M/s320/image003.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5379451100792001202" border="0" /></a><br />ഇന്ന് നീ<br />പുഞ്ചിരിച്ചു<br />കടന്നു പോകുന്ന<br />നടയിലെല്ലാം <br />കാരമുള്ളുകളാണ്<br />സൂക്ഷിക്കുക<br />ഒരു മുള്ളും തറയ്ക്കാതെ,<br />കാലിടറാതെ <br />പതിയെ നടക്കുക<br />പിന്‍ വിളികളെ നീ<br />അറിഞ്ഞില്ലെന്നു നടിക്കുക<br />അവയില്‍ മരണത്തിന്റെയുള്‍‍വിളിയുണ്ട്...<br />പോകുന്ന വഴിയിലെ<br />അരളിക്കാടുകള്‍ നീ കണ്ടില്ലെന്നു നടിക്കുക<br />അവയില്‍ ,<br />പത്തി വിരിച്ചാടുന്ന കരിമൂര്ഖനുണ്ട്‌ <br />താരങ്ങളെ നോക്കി<br />കിനാവ് കാണാതിരിക്കുക<br />അവയില്‍<br />ആര്‍ത്തി പൂണ്ട <br />കഴുകന്റെ<br />സൂര്യനേത്രങ്ങളുണ്ട്..<br />മുറിവേറ്റു പിടയുന്ന <br />കിളിക്കുഞ്ഞിന്റെ രോദനം<br />ഇന്നലെ നീ കേട്ടില്ലെ..??<br />അവളുടെ കുഞ്ഞു ചിറകുകള്‍<br />ആരൊക്കെയോ ചേര്‍ന്ന്<br />അറുത്തു മാറ്റിയതറിഞ്ഞില്ലെ..??<br />അവളുടെ തളര്‍ന്ന തനുവില്‍<br />തുളഞ്ഞു കയറിയ<br />വിഷ സര്‍പ്പത്തിന്റെ<br />ദംഷ്ട്രകള്‍ കണ്ടില്ലേ..??<br />പ്രജ്ഞയറ്റ അവളുടെ<br />ശരീരം നുകരുന്ന<br />കുറുനരികളെ കണ്ടില്ലേ..?<br />നാളെ നീയും അവളാകരുത്<br />അതിനാല്‍<br />ഇനിയൊരു കനിയും<br />നുകരാതിരിക്കുക<br />ഒരു കരളും<br />തിരയാതിരിക്കുക ;<br />ഇനി നിന്റെ കാതുകളില്‍ <br />ഈയമുരുക്കിയൊഴിക്കുക;<br />നിന്റെ കണ്ണുകള്‍<br />ചിലന്തിവല കൊണ്ട് മൂടുക <br />നിന്റെ ഹൃദയത്തില്‍<br />മുള്ളാണി തറയ്ക്കുക<br />ഇതൊന്നും വയ്യെങ്കില്‍<br />ഇരു കരവും നീട്ടി<br />മരണത്തെ ആലിംഗനം ചെയ്യുക.....<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7756011241935851756-4791665296941270279?l=thapasya11.blogspot.com' alt='' /></div>Bijlihttp://www.blogger.com/profile/15731485452097433188noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7756011241935851756.post-81791776712398801202009-09-09T05:33:00.000-07:002009-09-24T01:52:46.727-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_1GP6Uhz7hXw/SqejtPI-LEI/AAAAAAAAAAM/EnpO5gkkzQ4/s1600-h/254742785_a1b675fe81_o.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 254px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_1GP6Uhz7hXw/SqejtPI-LEI/AAAAAAAAAAM/EnpO5gkkzQ4/s320/254742785_a1b675fe81_o.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5379448277470948418" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;"><div class="para">ഗന്ധങ്ങള്‍ ........കയ്ച്ചും, മധുരിച്ചും ,മറക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചും,<br />വീണ്ടുമോര്‍ക്കാന്‍ കൊതിച്ചുമെത്ര ഗന്ധങ്ങള്‍ ..........!!!!!<br /><br />ആദ്യമായഛന്‍ , വാങ്ങിച്ചു തന്ന പാഠപുസ്തകത്തിന്റെ<br />പശ മായാത്ത താളുകള്‍ക്കിടയിലെ<br />മനം മയക്കുന്ന പുതു ഗന്ധം..!!<br /><br />ഓണപ്പൂക്കളം തീര്‍ക്കാനോടി നടന്നേട്ടനോടൊത്ത്‌ <br />അയല്‍ക്കാരറിയാതെ കവര്‍ന്നെടുത്ത കോളാമ്പി പ്പൂവിന്റെ ഗന്ധം...!! <br /><br />മുത്തച്ഛന്റെ മുറ്റത്തെ നാട്ടുമാങ്ങയുടെ ഗന്ധം..;<br />നന്ത്യാര്‍വട്ടപ്പൂവിന്റെ ഗന്ധം;<br />മറക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചാലും മായാതെ കിടക്കുന്നു<br />മധുരതരമെത്രയീ ഗന്ധങ്ങള്‍...!!<br /><br />ജന്തുശാസ്ത്ര ലാബുകളിലെ ‘ഫോര്‍മലിന്‍ ‘ ഗന്ധങ്ങള്‍<br />ഇനിയൊരിക്കലുമോര്‍ക്കാന്‍ ശ്രമിക്കയില്ല ഞാന്‍ ......,<br /><br />പിരിഞ്ഞു പോകവെ പ്രിയസുഹൃത്തേകിയ<br />ആശംസാ കാര്‍ഡിന്റെ സുഖമുള്ള ഗന്ധം<br />ഒരിക്കലെങ്കിലും തിരിച്ചു കിട്ടുമോ..??<br /><br />കഴിഞ്ഞ നാളുകള്‍ പോല്‍ , പൊഴിഞ്ഞ ഗന്ധങ്ങള്‍ ,<br />തിരിച്ചു കിട്ടില്ല പോല്‍ , ഇനിയെത്ര ശ്രമിച്ചാലും,<br />അടുത്തുറങ്ങുന്ന മകന്റെ കവിളിലെ-<br />മുലപ്പാല്‍ ഗന്ധമാണിന്നെനിക്ക് പ്രിയങ്കരം........!!!! </div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7756011241935851756-8179177671239880120?l=thapasya11.blogspot.com' alt='' /></div>Bijlihttp://www.blogger.com/profile/15731485452097433188noreply@blogger.com3