ലാബ് റിപ്പോര്ട്ട് കിട്ടിയത് മുതല് മനസ്സാകെ അസ്വസ്ഥമാണ്..വിശ്വസിക്കാനാവുന്നില്ല..താന് വീണ്ടുമോരമ്മയാവാന് പോകുന്നു..ഉമ കണ്ണാടിയിലേക്ക് നോക്കി. പ്രതിബിംബം തന്നെനോക്കി കളിയാക്കി ചിരിക്കുന്നത് പോലെ..മനസ്സില് ചിന്തകളുടെ വേലിയേറ്റം..കെട്ടുപിണഞ്ഞു കിടക്കുന്ന ശരി തെറ്റുകളുടെ സങ്കലനങ്ങള്.......മനസ്സും ശരീരവും കുറ്റബോധത്തിന്റെ തീജ്വാലയില് പൊള്ളിപ്പിടയുന്നു....മീനൂട്ടിയെക്കുറിച്ചു ഓര്ക്കുംബോഴാണു വേവലാതി കൂടുന്നത്.. അവള്ക്കിപ്പോള്..പതിന്നാല് വയസ്സ് കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു....ഇനി അവള്ക്കു കൂട്ടിനായൊരാള് വരുമെന്ന് അവള് അറിഞ്ഞാല് എങ്ങനെയാവും പ്രതികരിക്കുക..?കൂട്ടുകാരികള്ക്ക് മുന്നില് അവള് പരിഹാസ്യയാവുമോ..?ഉത്തരം കിട്ടാത്ത കുറെ ചോദ്യങ്ങള് സമസ്യ പോലെ..വിവരം അറിഞ്ഞത് മുതല് ഹരിയേട്ടന് ഉല്സാഹത്തിലാണ്..മോള്ക്ക് കൂട്ടിനോരാള് ആയല്ലോ..എന്ന്..പക്ഷെ..എന്തോ..തനിക്ക് മാത്രം അത് ഉള്ക്കൊള്ളാന് ആവുന്നില്ല..മറ്റുള്ളവര്ക്ക് മുന്നില് ലജ്ജിച്ചു തല താഴ്ത്തി നില്ക്കേണ്ടി വരുമോ..ഈ നാല്പ്പതാം വയസ്സില്..?ഉമ വല്ലാതെ അസ്വസ്ഥയായി..
പെട്ടെന്ന് എന്തോ തീരുമാനിച്ചുറച്ച പോലെ അവള് ഫോണ് എടുത്തു ഹരിയുടെ നമ്പര് ഡയല് ചെയ്തു.. അപ്പുറത്ത് ഹരിയുടെ ശബ്ദം .."എന്താ ഉമേ..?"
" അത്..ഹരിയേട്ടാ,ഏട്ടന് ഡോക്ടര് ലതയുടെ ഒരു അപ്പോയിന്റ്മെന്റ് എടുക്കാമോ..?നമുക്ക് ഈ കുഞ്ഞു വേണ്ട..ഇതിനെ അബോര്ട്ട് ചെയ്തേക്കാം..വയസ്സുകാലത്ത് എന്ന് പറഞ്ഞു..എല്ലാവരും കളിയാക്കുന്നത് ഓര്ക്കുമ്പോ..എനിക്ക്..വയ്യ......"
"എന്ത് ഭ്രാന്താ ഉമേ നീ ഈ പറയുന്നെ..?നിനക്കെങ്ങനെ ഇത്ര ക്രൂരയവാന് കഴിയുന്നു..?ഒന്ന് കൂടെ ഒന്നലോചിച്ചിട്ടു പോരെ..ഇത്ര കടുത്ത തീരുമാനം..?"
ഇല്ല..ഹരിയേട്ടാ..ഞാന് ഒരുപാട് ആലോചിച്ചതാ..എന്നെ മനസ്സിലാക്കാന് ശ്രമിക്കൂ..പ്ലീസ്.."
" ഉം..നിന്റെ ഇഷ്ടം.".കൂടുതലൊന്നും പറയാതെ ഹരി ഫോണ് കട്ട് ചെയ്തു..
സിറ്റ്ഔട്ടില് ഇരുന്നു..വെറുതെ മാഗസിനിന്റെ താളുകള് മറിച്ച്നോക്കുകയായിരുന്നു..ഉമ.. എന്തോ..ഒന്നിലും ശ്രദ്ധിക്കാന് കഴിയുന്നില്ല..വൈകുന്നേരം അഞ്ചു മണിക്ക് ഗൈനകോളജിസ്റ്റിന്റെ അടുത്ത് ടോക്കന് ബുക്ക് ചെയ്ത കാര്യം ഹരിയേട്ടന് വിളിച്ചു പറഞ്ഞതുമുതല് വല്ലാതോരാധി..കാര്യ കാരണമില്ലാതെ ഒരു സങ്കടം ഉള്ളില് തിങ്ങി വിങ്ങുന്നതറിയാന്ന് കഴിയുന്നു..വയ്യ..കൈകാലുകള്ക്കൊരു വിറയല്..തലയില് ഒരു പെരു പെരുപ്പ്..ഒന്ന് കിടക്കണം....ഉമ കിടക്കയിലേക്ക് ചാഞ്ഞു..നിദ്രയുടെ ഇലയനക്കങ്ങള്..പക്ഷെ മനസ്സ് മാത്രം ചരട് പൊട്ടിയ പട്ടം പോലെ സങ്കീര്ണ്ണമായ ഏതൊക്കെയോ..വഴികളിലൂടെ അലഞ്ഞും..തിരിഞ്ഞും......പെട്ടെന്ന് ദൂരെ അരണ്ട വെളിച്ചത്തില് അവള് കണ്ടു..ഓമനത്വം തുളുമ്പുന്ന ഒരു കുഞ്ഞു മുഖം..കൊച്ചരിപ്പല്ലുകള് കാട്ടി തന്നെ നോക്കി ചിരിക്കുന്ന ഒരു കുറുമ്പുകാരി..ഉമ ഓടിച്ചെന്നു ആ കുരുന്നിനെ കോരിയെടുത്തു..കവിളുകളില് തുരു തുരെ ഉമ്മ വെച്ചു.. പൊടുന്നനെ അവളുടെ കൈകളില്നിന്നും കുതറി മാറി ആ പിഞ്ചോമന എങ്ങോ ഓടി മറഞ്ഞു...
അകന്നു പോകുന്ന കുഞ്ഞുകാലടിയോച്ചകള്..പാദസ്സരക്കിലുക്കങ്ങള്..ഉമയുടെ ഉള്ളില് വേദനയുടെ ചിന്തുകള് തീര്ത്തു..വല്ലതോരാത്മ വ്യഥയാല് അവള് ഞെട്ടിയുണര്ന്നു..ഒരു നിമിഷം താന് കണ്ടത് സ്വപ്നമോ..യാഥാര്ത്ഥ്യംമോ ..എന്ന് തിരിച്ചറിയാനാകാതെ.. പകച്ചു..വെറുതെ അവള് ക്ലോക്കില് നോക്കി..മണി നാലായിരിക്കുന്നു..മീനൂട്ടി സ്കൂളില് നിന്നും എത്താറാവുന്നു..... ..ഹരിയേട്ടന് തന്നോട് റെഡി ആയി..നില്ക്കാന് പറഞ്ഞിരുന്ന കാര്യം അവളോര്ത്തു..പക്ഷെ..താന് കണ്ട സ്വപ്നം..?അത് ഹൃദയത്തില് കോറിയിട്ട നൊമ്പരം ......ഒരു നിമിഷതെക്കെന്കിലും താന് അനുഭവിച്ച മാതൃത്വത്തിന്റെ പുതു ലഹരി..അവയൊക്കെ വെറും പകല്ക്കിനാവായി അവശേഷിപ്പിക്കുവാനുള്ളതാണോ..?എന്തോ.. മനസ്സില് തോരാത്തൊരു സങ്കട മഴ..
ഇല്ല..തനിക്കതിനാവില്ല..അവള് ഫോണ് എടുത്തു ഹരിയുടെ നമ്പര് ഡയല് ചെയ്തു..
"എന്താ ഉമേ..?നീ റെഡി ആയോ..?"
"ഇല്ല..ഹരിയേട്ടാ..അതെ..നമുക്ക് ഈ തീരുമാനം മാറ്റിയാലോ..?ഈ കുഞ്ഞു..അതിനെ എനിക്ക് വേണം..അത് നമ്മുടെ കുഞ്ഞാ..നമ്മുടെ സ്വന്തം..!അതിനെ കളയാന് വയ്യെനിക്ക്..അവള്..ഫോണിലൂടെ വിതുമ്പിക്കരഞ്ഞു..
അയ്യേ..ഉമേ എന്തായിത്..?കൊച്ചു കുട്ടികളെപ്പോലെ..?സാരമില്ല..ഇപ്പഴെന്കിലും..തിരിച്ചറിഞ്ഞല്ലോ..അത് മതി..നീ വിഷമിക്കണ്ട..."ഹരിയുടെ.പ്രണയം തുളുമ്പുന്ന .ആശ്വാസവാക്കുകളിലലിഞ്ഞു അവളിലെ കണ്ണീര്മഴ പെയ്തു..തോരുക ആയിരുന്നു...
പെട്ടെന്ന് എന്തോ തീരുമാനിച്ചുറച്ച പോലെ അവള് ഫോണ് എടുത്തു ഹരിയുടെ നമ്പര് ഡയല് ചെയ്തു.. അപ്പുറത്ത് ഹരിയുടെ ശബ്ദം .."എന്താ ഉമേ..?"
" അത്..ഹരിയേട്ടാ,ഏട്ടന് ഡോക്ടര് ലതയുടെ ഒരു അപ്പോയിന്റ്മെന്റ് എടുക്കാമോ..?നമുക്ക് ഈ കുഞ്ഞു വേണ്ട..ഇതിനെ അബോര്ട്ട് ചെയ്തേക്കാം..വയസ്സുകാലത്ത് എന്ന് പറഞ്ഞു..എല്ലാവരും കളിയാക്കുന്നത് ഓര്ക്കുമ്പോ..എനിക്ക്..വയ്യ......"
"എന്ത് ഭ്രാന്താ ഉമേ നീ ഈ പറയുന്നെ..?നിനക്കെങ്ങനെ ഇത്ര ക്രൂരയവാന് കഴിയുന്നു..?ഒന്ന് കൂടെ ഒന്നലോചിച്ചിട്ടു പോരെ..ഇത്ര കടുത്ത തീരുമാനം..?"
ഇല്ല..ഹരിയേട്ടാ..ഞാന് ഒരുപാട് ആലോചിച്ചതാ..എന്നെ മനസ്സിലാക്കാന് ശ്രമിക്കൂ..പ്ലീസ്.."
" ഉം..നിന്റെ ഇഷ്ടം.".കൂടുതലൊന്നും പറയാതെ ഹരി ഫോണ് കട്ട് ചെയ്തു..
സിറ്റ്ഔട്ടില് ഇരുന്നു..വെറുതെ മാഗസിനിന്റെ താളുകള് മറിച്ച്നോക്കുകയായിരുന്നു..ഉമ.. എന്തോ..ഒന്നിലും ശ്രദ്ധിക്കാന് കഴിയുന്നില്ല..വൈകുന്നേരം അഞ്ചു മണിക്ക് ഗൈനകോളജിസ്റ്റിന്റെ അടുത്ത് ടോക്കന് ബുക്ക് ചെയ്ത കാര്യം ഹരിയേട്ടന് വിളിച്ചു പറഞ്ഞതുമുതല് വല്ലാതോരാധി..കാര്യ കാരണമില്ലാതെ ഒരു സങ്കടം ഉള്ളില് തിങ്ങി വിങ്ങുന്നതറിയാന്ന് കഴിയുന്നു..വയ്യ..കൈകാലുകള്ക്കൊരു വിറയല്..തലയില് ഒരു പെരു പെരുപ്പ്..ഒന്ന് കിടക്കണം....ഉമ കിടക്കയിലേക്ക് ചാഞ്ഞു..നിദ്രയുടെ ഇലയനക്കങ്ങള്..പക്ഷെ മനസ്സ് മാത്രം ചരട് പൊട്ടിയ പട്ടം പോലെ സങ്കീര്ണ്ണമായ ഏതൊക്കെയോ..വഴികളിലൂടെ അലഞ്ഞും..തിരിഞ്ഞും......പെട്ടെന്ന് ദൂരെ അരണ്ട വെളിച്ചത്തില് അവള് കണ്ടു..ഓമനത്വം തുളുമ്പുന്ന ഒരു കുഞ്ഞു മുഖം..കൊച്ചരിപ്പല്ലുകള് കാട്ടി തന്നെ നോക്കി ചിരിക്കുന്ന ഒരു കുറുമ്പുകാരി..ഉമ ഓടിച്ചെന്നു ആ കുരുന്നിനെ കോരിയെടുത്തു..കവിളുകളില് തുരു തുരെ ഉമ്മ വെച്ചു.. പൊടുന്നനെ അവളുടെ കൈകളില്നിന്നും കുതറി മാറി ആ പിഞ്ചോമന എങ്ങോ ഓടി മറഞ്ഞു...
അകന്നു പോകുന്ന കുഞ്ഞുകാലടിയോച്ചകള്..പാദസ്സരക്കിലുക്കങ്ങള്..ഉമയുടെ ഉള്ളില് വേദനയുടെ ചിന്തുകള് തീര്ത്തു..വല്ലതോരാത്മ വ്യഥയാല് അവള് ഞെട്ടിയുണര്ന്നു..ഒരു നിമിഷം താന് കണ്ടത് സ്വപ്നമോ..യാഥാര്ത്ഥ്യംമോ ..എന്ന് തിരിച്ചറിയാനാകാതെ.. പകച്ചു..വെറുതെ അവള് ക്ലോക്കില് നോക്കി..മണി നാലായിരിക്കുന്നു..മീനൂട്ടി സ്കൂളില് നിന്നും എത്താറാവുന്നു..... ..ഹരിയേട്ടന് തന്നോട് റെഡി ആയി..നില്ക്കാന് പറഞ്ഞിരുന്ന കാര്യം അവളോര്ത്തു..പക്ഷെ..താന് കണ്ട സ്വപ്നം..?അത് ഹൃദയത്തില് കോറിയിട്ട നൊമ്പരം ......ഒരു നിമിഷതെക്കെന്കിലും താന് അനുഭവിച്ച മാതൃത്വത്തിന്റെ പുതു ലഹരി..അവയൊക്കെ വെറും പകല്ക്കിനാവായി അവശേഷിപ്പിക്കുവാനുള്ളതാണോ..?എന്തോ.. മനസ്സില് തോരാത്തൊരു സങ്കട മഴ..
ഇല്ല..തനിക്കതിനാവില്ല..അവള് ഫോണ് എടുത്തു ഹരിയുടെ നമ്പര് ഡയല് ചെയ്തു..
"എന്താ ഉമേ..?നീ റെഡി ആയോ..?"
"ഇല്ല..ഹരിയേട്ടാ..അതെ..നമുക്ക് ഈ തീരുമാനം മാറ്റിയാലോ..?ഈ കുഞ്ഞു..അതിനെ എനിക്ക് വേണം..അത് നമ്മുടെ കുഞ്ഞാ..നമ്മുടെ സ്വന്തം..!അതിനെ കളയാന് വയ്യെനിക്ക്..അവള്..ഫോണിലൂടെ വിതുമ്പിക്കരഞ്ഞു..
അയ്യേ..ഉമേ എന്തായിത്..?കൊച്ചു കുട്ടികളെപ്പോലെ..?സാരമില്ല..ഇപ്പഴെന്കിലും..തിരിച്ചറിഞ്ഞല്ലോ..അത് മതി..നീ വിഷമിക്കണ്ട..."ഹരിയുടെ.പ്രണയം തുളുമ്പുന്ന .ആശ്വാസവാക്കുകളിലലിഞ്ഞു അവളിലെ കണ്ണീര്മഴ പെയ്തു..തോരുക ആയിരുന്നു...
